ล้วกล่าวว่า “มู่เฉียนซี เจ้าไม่ยินยอมให้ความร่วมมือจริง ๆ ใช่หรือไม่? เช่นนั้นข้าก็ขอพูดไว้เลยแล้วกัน”
“อะไรหรือ?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“เดิมที เรื่องนี้ก็ยังไม่ได้รับการพิสูจน์ ข้าไม่อยากให้เรื่องไร้สาระมาทำร้ายเสี่ยวโม่โม่ แต่หากว่าเจ้ายืนยันที่จะไม่ยินยอม เช่นนั้นข้าคงต้องพูดตามตรงแล้ว ข้าสงสัยว่าเสี่ยวโม่โม่จะเป็นลูกสาวที่หายไปเมื่อหลายปีก่อนของข้า เช่นนั้นแล้ว นางจะต้องกลับมาอยู่ข้างกายข้า” ขวงจวิ้นอ๋องกล่าวอย่างดึงดัน
“ลูกสาวที่หายสาบสูญไปหลายปี ท่านสามารถพิสูจน์ได้หรือไม่? ขวงจวิ้นอ๋อง ให้คนเป็นลูกสาวมั่วซั่วนั้นไม่ดีหรอก ถึงแม้ว่าบนร่างกายของท่านจะมีสายเลือดราชันย์อยู่ แต่ทว่าก็ไม่ได้บริสุทธิ์เท่ากับเสี่ยวโม่โม่ของข้า”
“จะใช่หรือไม่! ไปตรวจสอบที่ตำหนักเทพหงส์นิลก็รู้ได้แล้ว เป็นเช่นไร? หากว่าเสี่ยวโม่โม่เป็นลูกสาวของข้า เช่นนั้นข้าจะให้นางอยู่ข้างกายของข้า ถึงแม้ว่าเจ้าจะเป็นเจ้านายของนางก็ไม่อาจขัดขวางได้”
เสี่ยวโม่โม่ที่ใกล้จะร้องไห้เต็มทีแล้วกล่าวขึ้นมาว่า “นายท่าน มันไม่ใช่…เขาไม่ใช่! เขาเป็นคนเลว”
มู่เฉียนซีกล่าวปลอบโยน “เสี่ยวโม่โม่ อย่ากลัวไปเลย!”
“เป็นอย่างไร? ไม่กล้าอย่างนั้นหรือ?” ขวงจวิ้น
