ันที
หลังจากที่ทำการสกัดยาเสร็จเรียบร้อยแล้ว ในคืนที่มืดมิดและลมพัดแรง มู่เฉียนซีก็กล่าวว่า “จิ่วเยี่ย ออกไปรับลมกันไหม?”
จิ่วเยี่ยโอบกอดมู่เฉียนซีแล้วกล่าวว่า “ยามค่ำคืนเช่นนี้ ข้ามีความสุขที่จะกอดซีแล้วก็พักผ่อนไปด้วย และไม่ใช่การออกไปรับลมข้างนอก”
“แต่ว่า ข้ามีเรื่องที่จะต้องทำนิดหน่อย! ท่านไปเป็นเพื่อนข้าได้หรือไม่?”
ครั้งที่แล้วตอนบุกเข้าไปในวังจักรพรรดิหงส์นิลตอนกลางดึกจนเกือบจะถูกจับได้ และยังถูกจิ่วเยี่ยสั่งสอนบทเรียนให้อย่างหนักอีกด้วย ครั้งนี้จึงไม่กล้าที่จะแอบไปลับหลังเขาอีก ฉะนั้นแน่นอนว่าเลยต้องลากเขาออกไปด้วยกัน
จิ่วเยี่ยตอบกลับมาว่า “แน่นอนว่าหากซีขอร้อง ข้าก็ยินดีที่จะไปเป็นเพื่อนอยู่แล้ว!”
จิ่วเยี่ยกอดเอวของมู่เฉียนซีเอาไว้นั้น จากนั้นเงาดำก็หายไปในชั่วพริบตา
ด้วยการเดินทางราวจรวดของหวงจิ่วเยี่ยในร่างมนุษย์ มู่เฉียนซีก็เข้ามาถึงกลางห้องหนังสือของราชาโม่ได้อย่างง่ายดาย
ถึงแม้ว่าด้านนอกจะมีองครักษ์เฝ้าอยู่หลายชั้น แต่กลับไม่มีผู้ใดค้นพบเลยสักคนเดียว ไม่ยุ่งยากเหมือนครั้งที่แล้วเลย
ปัง ปัง ปัง!
เมื่อมู่เฉียนซีหาประตูใหญ่ห้องมืดนั้นเจอแล้ว ก็เข้าไปเคาะประตูก่อน
หลังจากนั้นไม่นาน ประตูบา
