กไม่ถึงเลยว่าร่างกายของราชาโม่จะย่ำแย่ถึงเพียงนี้ และไม่เพียงเท่านี้…
ยิ่งดู มู่เฉียนซีก็ยิ่งมองเห็นอะไรหลายอย่าง
ราชาโม่ถูกวางยาพิษ ไม่เพียงแค่ยาพิษเท่านั้น แต่เขายังโดนคำสาปอีกด้วย!
สมกับที่เป็นสัตว์เทพเผ่าหงส์จริง ๆ ของเหล่านี้ถูกคัดแยกออกมาและวางไว้ในร่างผู้แข็งแกร่งที่ธรรมดา ๆ ผู้นี้ ที่สำคัญถูกฝังรากจนลึกแล้ว แต่ราชาโม่กลับอดทนมาได้จนถึงตอนนี้
“นายท่าน ท่านปู่ผู้นี้ช่างน่าสงสารยิ่งนัก ฮือ ๆ ๆ…”
มู่เฉียนซีกับเสี่ยวโม่โม่มีพันธสัญญา ในตอนนี้ความคิดความอ่านของนางเสี่ยวโม่โม่ย่อมรู้ได้
มู่เฉียนซีกล่าวถาม “เสี่ยวโม่โม่ เจ้าเป็นห่วงราชาโม่เหรอ?”
“ขะ…ข้า…ข้าไม่รู้ ก็แค่รู้สึกว่าเขาน่าสงสาร”
เสี่ยวโม่โม่ยังเล็ก ดังนั้นจึงตัดสินตามสัญชาตญาณเท่านั้น
มู่เฉียนซีมองราชาโม่อย่างพิจารณา หรือว่าเสี่ยวโม่โม่กับราชาโม่จะมีความสัมพันธ์กัน
แม้ว่าเสี่ยวโม่โม่จะยังเล็ก แต่ก็ไม่เคยแสดงความสงสารออกมาอย่างไร้เหตุผล
ราชาโม่กล่าวกับมู่เฉียนซีว่า “เจ้ามาฆ่าข้า ทั้ง ๆ ที่ยังไม่รู้ว่าข้าเป็นใครอย่างนั้นเหรอ?”
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าบอกว่าข้าแค่มาขโมยของบางอย่างก็เท่านั้น”
“อ๋อ ข้าไม่รู้ ห้องตำราของข้ามีของล้ำค่าอันใดที่ทำให้เจ้าถึงกั
