ู่เฉียนซีเอายาลูกกลอนขวดหนึ่งออกมาจากมิติก่อนจะกล่าวว่า “ข้ารับประกันว่าข้าทำได้ ตอนนี้ร่างกายของราชาโม่อ่อนแอยิ่งนัก ลองยาลูกกลอนนี้ดู”
แกร่ก!
แม้ว่าจะให้ราชาโม่กิน แต่มู่เฉียนซีก็กัดกินเข้าไปเม็ดหนึ่ง
“ข้ารับรองได้ว่าไม่มีพิษ!”
ราชาโม่กล่าวว่า “ข้าถูกเจ้าจับเป็นตัวประกันแล้ว ไม่ว่าอย่างไรข้าก็ต้องก็ต้องกินไม่ใช่หรือ?”
ราชาโม่กินยาลูกกลอนนี้เข้าไปอย่างกล้าหาญมาก จากนั้นก็ได้กลิ่นหอมกรุ่นลอยฟุ้งออกมาจนทำให้รู้สึกสบายใจ
หลังจากราชากินยาเข้าไปแล้ว ก็รู้สึกว่าความเย็นยะเยือกภายในร่างกาย ได้ถูกกำจัดออกไปไม่น้อยเลย
ยานี้ดีเสียยิ่งกว่ายาที่นักปรุงยาของพระราชวังจัดให้เสียอีก
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ยาลูกกลอนนี้ มันจะช่วยปรับร่างกายของท่าน! ผ่านไปสักสองสามวันข้าจะกลับมาดูอีกครั้ง เพื่อแสดงให้ท่านได้เห็นผลลัพธ์การรักษาที่น่าทึ่ง เมื่อถึงเวลานั้นท่านค่อยตัดสินใจ ว่าจะทำการแลกเปลี่ยนกับข้าหรือไม่?”
มู่เฉียนซีเอาเข็มยาออก ราชาโม่กล่าวว่า “เจ้าไม่กลัวว่า ข้าจะสั่งคนให้มาจับเจ้าหรือ เหตุใดเจ้าถึงได้ปล่อยข้าอย่างง่ายดายเช่นนี้”
“ในตัวของราชาโม่ ข้าเห็นถึงความปรารถนาอันแรงกล้าที่อยากจะมีชีวิต! ดังนั้นท่านไม่อาจปล่อย
