หัวหน้าเผ่าหงส์เพลิงถูกทำให้ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อไปหมดแล้ว เขากล่าวว่า “ท่านผู้ยิ่งใหญ่ พวกเราเพียงแค่ทำตามคำสั่งของท่านเทพราชาผู้ยิ่งใหญ่เท่านั้น และเราก็ไม่ได้ทำร้ายแม่นางมู่อย่างแน่นอน ไม่ได้…”
“เทพราชา ผู้ใดกัน?” จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างเย็นชา
“ท่านเทพราชาชางอี้!” หัวหน้าเผ่าหงส์เพลิงกล่าว
จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “เขากลายเป็นเทพราชาแล้วหรือ”
เหงื่อเย็นของหัวหน้าเผ่าหงส์เพลิงแตกพลั่ก เมื่อได้ยินน้ำเสียงของท่านผู้นั้นแล้ว ดูเหมือนว่าจะรู้จักเทพราชาชางอี้ แต่ทว่าเขาไม่ได้เห็นเทพราชาชางอี้อยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ท่านหัวหน้าเผ่าหงส์เพลิง ข้าพูดไปอย่างชัดเจนแล้ว ว่าข้าไม่ได้นำสมบัติล้ำค่าล้ำค่าของเผ่าหงส์ออกมาจากหอหลอมอัสนี! จักรพรรดิเฟิงเหลยแข็งแกร่งเช่นนั้น ท่านคิดว่าด้วยความสามารถของข้า จะมีฝีมือพอที่จะเอาสมบัติล้ำค่ามาได้เช่นนั้นหรือ?”
หัวหน้าเผ่าหงส์เพลิงกล่าวขอโทษอย่างรีบร้อน “เป็นความผิดของข้าเอง! เป็นข้าที่หุนหันพลันแล่นเกินไป เข้าใจผิด! ข้าเข้าใจผิดไปแล้ว! ท่านผู้ยิ่งใหญ่โปรดให้ข้าได้ไถ่บาปด้วย”
จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ซีไม่มีทางที่จะโกหกข้า พวกเจ้าใส่ร้ายซี เช่นนั้
