หมด ให้พวกเขารักษาอย่างดี อย่าให้ผู้ใดพบเห็นได้”
“องค์หญิงน้อยก็เช่นกันใช่หรือไม่?”
“แน่นอน และอย่าปล่อยให้นางออกไปเจอผู้คนได้”
“ขอรับ!”
หลังจากที่พวกเขากลับไปยังเผ่าหงส์เพลิง มู่เฉียนซีก็มาถึงแคว้นหงส์นิลแล้วเช่นกัน
จิ่วเยี่ยไม่ได้ปรากฏตัวพร้อมกับมู่เฉียนซีอย่างหยิ่งผยอง หากถูกคนสังเกตเห็น มันจะไม่เป็นผลดีต่อการกระทำของพวกเขาเท่าไรนัก
ทันทีที่มู่เฉียนซีมาถึง โม่ชิงอู่และขวงจวิ้นอ๋องก็กำลังเตรียมคนไปยังแคว้นหลอมอัสนี แต่เมื่อเห็นมู่เฉียนซีปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน ขวงจวิ้นอ๋องก็ไม่สบอารมณ์เท่าไรนัก
“ไม่คาดคิดว่าเจ้าจะกลับมาแล้ว หรือว่าเจ้าได้มอบสมบัติล้ำค่าของเผ่าหงส์ให้กับเผ่าหงส์เพลิงไปแล้ว”
เมื่อคิดว่าตนเองได้พลาดโอกาสในการสร้างผลงานที่ยิ่งใหญ่ ใบหน้าของขวงจวิ้นอ๋องก็บูดบึ้งในทันที
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ขวงจวิ้นอ๋องเหตุใดท่านถึงได้เชื่อคำพูดไร้สาระของฉื้อลั่วอวี่ด้วย! หากว่าได้รับสมบัติล้ำค่าของเผ่าหงส์มาได้อย่างง่ายดายเช่นนั้นจริง ๆ เหตุใดช่วงเวลาหลายปีมานี้บุตรแห่งสวรรค์ที่น่าภาคภูมิใจของเผ่าหงส์ จึงไม่มีผู้ใดเคยได้รับเลยสักคนเดียวกันล่ะ!”
“แต่ทว่า ข้าได้ยินมาว่าเจ้าบุกไปถึงชั้นเก้าของหอหล
