เมื่อมู่เฉียนซีก็ได้มาถึงยังใจกลางของจุดเปลี่ยนถ่าย
ครืน!
ประตูตรงกลางของจุดเปลี่ยนถ่ายที่ถูกปิดไว้อย่างแน่นหนา และประตูอีกสามบานก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า
ฉื้อลั่วอวี่จ้องมองไปที่มู่เฉียนซีแล้วกล่าวว่า “เจ้านี่มันช่างถ่วงแข้งถ่วงขาเสียจริง!”
“เจ้ามาช้าเกินไปแล้ว!” ส่วนอีกสองคนก็บ่นนางขึ้นมาเช่นเดียวกัน
ผู้คนที่อยู่นอกหอหลอมอัสนีต่างพากันขยี้ตาแล้วกล่าวว่า “พวกเราไม่ได้มองผิดไปใช่หรือไม่!”
“ตาลายแล้ว! จะต้องตาลายอย่างแน่นอน”
“……”
คนที่อยู่ด้านนอกต่างก็เห็นว่ามู่เฉียนซีหยุดอยู่ที่ชั้นเจ็ดเป็นเวลานานมาก แต่ทว่านี่ผ่านไปเพียงครู่หนึ่ง พวกเขาก็ไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นมู่เฉียนซีสามารถไปรวมตัวกับพวกของฉื้อลั่วอวี่ได้แล้ว
“รวดเร็วราวกับว่าเห็นภาพหลอนอย่างไรอย่างนั้น!”
ฉื้อเมิ่งกล่าวว่า “ผู้หญิงคนนั้น จะต้องใช้กลอุบายอะไรบางอย่างแน่นอน ไม่เช่นนั้นจะสามารถที่จะเร็วขนาดนั้นได้เช่นไรกัน”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “พวกเจ้าได้มีเวลาที่เพียงพอ หรือว่าไม่ชอบเช่นนั้นหรือ? และข้าก็ไม่ได้มาเส้นทางเดียวกับพวกเจ้าด้วย ไม่ได้ถ่วงแข้งถ่วงขาเสียหน่อย”
ทันทีที่พูดจบ มู่เฉียนซีก็พุ่งเข้าไปที่ประตูบานแรกทันที!
ฉื้อลั่วอวี่กล่าวอย่างโกรธเคือ
