ก!
หลังจากที่รอให้น้ำแข็งแตกออกเป็นเสี่ยงๆ
โครม!
สายฟ้าสีเงินนับไม่ถ้วนก็ระเบิดเข้าใส่ร่างของมู่เฉียนซี และหลังจากนั้นก็ทำให้เนื้อตัวของมู่เฉียนซีเต็มไปด้วยแผลเหวอะหวะ
ฟู่! มู่เฉียนซีเจ็บปวดจนต้องสูดลมหายใจเข้าไปเฮือกหนึ่ง หลังจากที่จัดการกับน้ำแข็งเรียบร้อยแล้ว สายฟ้าก็ได้โจมตีเข้ามาทันที
มันยิ่งโจมตีเข้ามา ความแข็งแกร่งของร่างกายมู่เฉียนซีก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น ขอเพียงแค่สามารถทนต่อความเจ็บปวดที่รุนแรงได้ก็เพียงพอแล้ว
รอให้ความอันตรายเหล่านี้หายไปอย่างสมบูรณ์แล้ว มู่เฉียนซีใช้ยากับตนเองอย่างพลันและเฉียบขาด
นางกล่าวว่า “สมกับที่เป็นชั้นที่หก อัสนีน้ำแข็งนี้ ช่างน่ากลัวเสียจริง เพียงแต่ว่าตัวข้านั้นเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว!”
มู่เฉียนซีพุ่งตรงออกไป เมื่อสายฟ้าน้ำแข็งโจมตี นางเพียงแค่รับไว้ โดยที่ไม่ต้องระมัดระวังแต่อย่างใด
เมื่อตอนที่มู่เฉียนซียังคงยืนหยัดอยู่ที่ชั้นที่หกอยู่นั้น อีกหกคนที่เหลือก็มุ่งตรงไปถึงชั้นที่เจ็ดแล้ว
“อ๊าก!”
มีเสียงกรีดร้องเสียงหนึ่งดังขึ้น เลือดสด ๆ สาดกระจาย
“อัสนีวายุ สายลมนี้อันตรายเกินไปแล้ว” ฉื่อลั่วอวี่กล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ
“ดุเหมือนว่า จะทำได้เพียงใช่ของที่ท่านพ่อให้ข้าไว้
