นที่แห่งนี้ก็ล้วนแต่ถูกธรณีทับถมทั้งสิ้น
บางคนถูกธรณีทับถมนานมากจนอดทนไม่ไหว จนกระทั่งถูกคัดออกส่งตัวกลับไป
คนที่สามารถเอาตัวรอดออกมาจากธรณีนั้นได้ ถึงจะไม่ถูกคัดออก!
ผลลัพธ์คือหงส์แต่ละตัวในตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับหนูดินเลย ฉากนี้ช่างน่าตื่นเต้นยิ่งนัก
จากการที่ถูกธรณีทับถมหลายครั้งหลายครา พลังของมู่เฉียนซีก็ก้าวหน้าขึ้นแล้ว ระยะเวลาที่นางอดทนได้จึงนานขึ้นกว่าเดิมมาก
มู่เฉียนซีก็กำลังฝึกฝน คนอื่น ๆ ต่างเร่งรีบเดินทาง เมื่อนางฝึกฝนเสร็จคนอื่น ๆ ก็น่าจะตามมาทันพอดี
ฉื้อลั่วอวี่มาถึงม่านแสงสุดทางช้ากว่ามู่เฉียนซีอีกครั้ง ทว่า ม่านแสงสุดทางนี้ไม่ใช่การมาเดินทางมาถึงชั้นที่หก
นี่น่าจะเป็นมิติผันเผลี่ยน ฉื้อลั่วอวี่กล่าว “เจ้าจงใจจะเป็นคู่อริกับข้า เผ่าหงส์นิลสั่งให้เจ้าทำเช่นนี้ใช่หรือไม่?”
มู่เฉียนซีกล่าว “โม่ชิงอู่ไม่ได้มีความสามารถที่ทำให้ข้าต้องกระทำอันใดเพื่อนางได้”
“มู่เฉียนซี เจ้ามันเย่อหยิ่งยิ่งนัก! ตัวแทนของเผ่าหงส์นิลในครั้งนี้คือชิงอู่ต่างหากล่ะ”
โม่ชิงอู่และไป๋ฉางก็มาถึงแล้ว เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของมู่เฉียนซี ไป๋ฉางก็โกรธเกรี้ยวเป็นอย่างยิ่ง
ฉื้อลั่วอวี่กล่าว “ที่แท้เจ้าก็มีนามว่ามู่เฉียนซีนี่เอง ข
