จนกระทั่งมู่เฉียนซีพบว่าเปลวไฟอัสนีนี้ยิ่งทำให้ผลของการฝึกร่างกายของนางเริ่มอ่อนแอลงเรื่อย ๆ มู่เฉียนซีจึงกล่าวว่า “พอประมาณแล้วก็แล้วกัน ได้เวลาไล่ตามกองกำลังใหญ่พวกนั้นไปแล้ว”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
ทางด้านหน้าย่อมมีอัคคีที่ฟาดฟันลงมาแน่นอน มู่เฉียนซียังคงเดินหน้าต่อไป ไม่หลบหลีก และนางก็ผ่านไปได้อย่างราบรื่น
เนื่องจากไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับอัคคีที่ฟาดฟันลงมาแล้วนั้น มู่เฉียนซีจึงเดินทางมาได้รวดเร็วมาก
ภายในเวลาเพียงแค่ไม่นานก็มาถึงจุดสิ้นสุดของชั้นที่หนึ่งแล้ว และได้เห็นกับม่านแสงของชั้นที่หนึ่งนั้น
ไม่นานนัก นางก็ตามคนอื่น ๆ ที่กำลังเดินอย่างช้า ๆ ในม่านแสงนี้ทัน
“เป็นคนผู้นั้น นะ นาง นางไม่เป็นอะไร!”
“ข้าต้องตาฝาดไปเป็นแน่!”
“ใช่! คนของเผ่าหงส์นิลผู้นั้น นางถูกสายฟ้าฟาดจนเป็นธุลีไปแล้วมิใช่หรอกเหรอ”
การปรากฏตัวของมู่เฉียนซีทำให้ทุกคนประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง!
แต่เมื่อพวกเขาเห็นนางเดินอยู่ท่ามกลางอัสนีพลังธาตุอัคคีด้วยท่วงท่าที่สบาย ใบหน้าของพวกเขาก็เผยความเหลือเชื่อออกมา
“เป็นไปได้ยังไง?”
“นางเดินผ่านสายฟ้าเหล่านั้นได้โดยที่ไม่ได้ใช่พลังวิญญาณต้านทานเลย นี่ข้าไม่ได้ตาฝาดไปใช่หรือไม่?”
ทุกคนต่างเผย
