ปรี้ยง!” ถูกอัสนีพลังธาตุอัคคีปกคลุมและฟาดผ่าครั้งลงมาแล้วครั้งเล่า และแต่ละครั้งก็รอดชีวิตมาได้อย่างทรมาน
ในขณะเดียวกันนั้นเอง ระยะห่างของจุดสิ้นสุดชั้นที่หนึ่งกับพวกของโม่ชิงอู่ในตอนนี้ก็ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ แล้ว
และมู่เฉียนซีก็ยังคงไม่ได้ไล่ตามขึ้นมา!
ไป๋ฉางกล่าวว่า “ชิงอู่ เจ้ากำลังคิดถึงมู่เฉียนซีอยู่หรือ ตายก็คือตายสิ!”
พวกของโม่อี้เฟยชะงักงันไปครู่หนึ่ง ตายแล้วจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?
ทันทีที่คิดถึงความวิปริตเช่นนั้นของมู่เฉียนซีก่อนหน้านี้ นางดูเหมือนกับว่าจะไม่ใช่คนที่ตายได้อย่างง่ายดายเช่นนั้นโดยสิ้นเชิง!
ในเวลานี้เฮยหลิวก็ได้ไล่ตามขึ้นมาแล้ว เขากล่าวอย่างเยาะเย้ยว่า “ดูเหมือนว่าเผ่าหงส์นิลของพวกเจ้าจะไม่เท่าไรเลยนี่ นี่ยังไม่ทันที่จะได้เข้าไปในชั้นที่สองเลยนะ! ก็ตายไปคนหนึ่งเสียแล้ว แม้แต่เผ่าหงส์เพลิงก็สู้ไม่ได้”
โม่ชิงอู่กล่าวว่า “เจ้าไปดูแลตนเองเสียก่อนเถอะ! จะมาพูดจาไร้สาระมากมายไปทำไม”
“เดิมทีแล้วข้าคิดอยากจะมาจัดการหญิงสาวผู้นั้นด้วยตนเอง ไม่นึกเลยว่านางจะมาถูกอัสนีฟาดจนกลายเป็นเถ้าถ่านอย่างรวดเร็วเช่นนี้จริง ๆ ช่างน่าเสียดายเหลือเกิน!” เฮยหลิวกล่าวด้วยความเสียดายเล็กน้อย
โม่ชิงอู่ไม่ได้พูด
