นี้แต่งตัวอย่างสวยสดงดงาม โดยที่ส่วนใหญ่แล้วจะเน้นสีแดงเข้มเป็นหลัก
โม่ชิงอู่กล่าวว่า “ฉื้อเมิ่ง เผ่าหงส์นิลของพวกข้าจะเป็นเช่นไร แล้วมันเกี่ยวข้องกับเจ้าตรงไหนหรือ?”
“โม่ชิงอู่ เจ้ายังคงน่าเบื่อหน่ายเหมือนเช่นเคยเลยนะ” ฉื้อเมิ่งกล่าวอย่างเย็นชา
จากนั้นนางก็มองไปทางไป๋ฉาง “พี่ไป๋ฉาง ท่านเลือกโม่ชิงอู่ มันจะต้องเป็นเรื่องที่ผิดพลาดอย่างแน่นอน! หากตอนแรกท่านเลือกข้าคงจะดีไม่น้อยเลยทีเดียว!”
เมื่อเปรียบเทียบกับใบหน้าและจิตใจที่เย็นชาของโม่ชิงอู่แล้ว ฉื้อเมิ่งนั้นดูเป็นคนกระตือรือร้นอีกทั้งยังเปิดเผยยิ่งกว่า
ในตอนแรกที่ไป๋ฉางคัดเลือกผู้ผูกพันธสัญญา ต่างก็มองทั้งสองคนในแง่ดี!
คนหนึ่งคือโม่ชิงอู่ของเผ่าหงส์นิล ส่วนอีกคนคือฉื้อเมิ่งของเผ่าหงส์เพลิง
สุดท้ายแล้วไป๋ฉางก็เลือกโม่ชิงอู่ นั่นไม่ใช่เพราะเรื่องของพรสวรรค์หรือความแข็งแกร่ง แต่เป็นเพราะว่าโม่ชิงอู่มีพ่อบุญธรรมจะที่เป็นราชาของหงส์นิลในอนาคต
ด้วยเหตุนี้ความไม่พอใจของโม่ชิงอู่และฉื้อเมิ่งทั้งสองคนจึงจบลงไปเช่นนี้ และฉื้อเมิ่งยังคงมีความแค้นเคืองอยู่ในใจมาตลอด
ฉื้อเมิ่งกล่าวอย่างเย่อหยิ่งว่า “ข้ารู้สึกว่า เผ่าหงส์นิลของพวกเจ้ารีบจากไปอย่างหงอยเหงาเสียจ
