หลังจากที่ใช้ผลึกวิญญาณอัสนีของตนเองจนหมด มู่เฉียนซีก็กล่าวว่า “พวกเจ้าปกป้องพวกเขาเอาไว้ ข้าจะไปหาผลึกวิญญาณอัสนีมาเพิ่มสักหน่อย”
“ตกลง!”
พวกเขามองดูร่างในชุดม่วงอันตรธานหายไปด้วยความตกตะลึง จากนั้นก็พึมพำเสียงเบาว่า “นะ…นี่ นี่นางช่างวิปริตยิ่งนัก”
“ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่ามีอัจฉริยะเช่นนี้อยู่”
“พวกเจ้าซุบซิบอันใดกัน!” ตอนนี้ไป๋ฉางและโม่ชิงอู่ดูดซับผลึกวิญญาณอัสนีเสร็จแล้ว
เมื่อเห็นว่ามู่เฉียนซีไม่ได้อยู่ที่นี่ ไป๋ฉางจึงยิ้มพลางกล่าวว่า “มู่เฉียนซีดูดซับผลึกวิญญาณอัสนีไม่ได้ใช่หรือไม่ ไม่มีหน้าอยู่ที่นี่ต่อก็เลยไสหัวไปแล้วสินะ ข้าน่าจะบอกนางเอาไว้ว่าอย่าได้คิดเพ้อฝันตั้งแต่แรกก็ดี”
ผู้เป็นพันธสัญญากับโม่อี้เฟยผู้นั้นกล่าวว่า “นายน้อยไป๋ มู่เฉียนซีดูดซับผลึกวิญญาณอัสนีที่นางเก็บรวบรวมเอาไว้เข้าไปหมดแล้ว ตอนนี้นางออกไปตามหาผลึกวิญญาณอัสนีเพิ่ม”
สีหน้าของไป๋ฉางเผยความไม่อยากเชื่อออกมา “เป็นไปไม่ได้ พวกเจ้าพูดจาตลกขบขันอันใด!”
“เจ้าแหกตาดูผงเหล่านั้นสิ เป็นวิญญาณที่หลงเหลือจากที่มู่เฉียนซีดูดซับผลึกวิญญาณอัสนี”
เมื่อไป๋ฉางมองดู และแน่ใจแล้วว่าผงวิญญาณที่หลงเหลืออยู่บนพื้นดินนั้นมีจำนวนมาก
เมื่อ
