๋อง!” ตอนนี้ภายในจวนขวงจวิ้นอ๋อง เงาร่างในชุดสีดำร่างหนึ่งก็ได้เคลื่อนไหวผ่านไปอย่างรวดเร็ว
“จักต้องปิดข่าวในวังให้สนิท อย่าให้ข่าวใดหลุดไปถึงหูเจ้านั่นได้เด็ดขาด ได้ยินหรือไม่?”
“ขอรับ! ช่วงนี้พระวรกายของฝ่าบาทประชวรหนักมาก เดิมทีก็ไม่มีกำลังวังชามากพอที่จะไปฟังเรื่องราวพร่างพรายเหล่านั้นจากภายนอกได้แล้ว ท่านขวงจวิ้นอ๋องโปรดวางใจเถิด” เงาร่างในชุดสีดำผู้นั้นกล่าวด้วยความเคารพ
“งานที่พวกเจ้าทำ ข้าวางใจเป็นอย่างมาก”
ท่ามกลางค่ำคืนที่มืดมิด กลับมีประกายแสงวาบขึ้นมาในดวงตาของขวงจวิ้นอ๋อง
“เฮอะ! สายเลือดบริสุทธิ์ของราชวงศ์หงส์นิลหรือ?”
…
ณ วันงานเลี้ยง ภายในจวนของขวงจวิ้นอ๋องมีความคึกคักมากเป็นพิเศษ
สำหรับชายคนหนึ่งที่มีความเป็นไปได้สูงว่าจะได้เป็นราชาแห่งเผ่าหงส์นิลคนต่อไปนี้ แน่นอนว่าพวกเขาก็จะต้องมาคอยประจบสอพอกันอยู่แล้ว
ทุกคนต่างก็ทยอยกันมาถึงอย่างไม่ขาดสาย แต่ทว่ากลับมีเพียงมู่เฉียนซีที่ยังมาไม่ถึงเพียงเท่านั้น
“มู่เฉียนซียังไม่มาหรือ นางคงจะไม่โอหังจนไม่ให้เกียรติแม้แต่กับขวงจวิ้นอ๋องหรอกกระมัง!”
“เป็นไปไม่ได้! นางควรที่จะต้องมาสิ!”
“ใกล้จะถึงเวลาแล้ว”
โม่ฝูเฉี่ยที่อยู่ในมุมหนึ่ง แอบคิดในใจว่า ‘อ
