คนของเผ่าหงส์ในลานประลองอื่นล้วนแต่เผยกายแท้ออกมาแล้วทั้งสิ้น
และหนึ่งในการประลองนั้น ก็มีผลตัดสินออกมาแล้ว
ลานประลองนั้น เป็นอัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดของเผ่าหงส์นั้นก็คือ โม่ชิงอู่กับไป๋ฉางผู้เป็นพันธสัญญา ที่กำลังต่อสู้อยู่กับมนุษย์ผู้หนึ่ง
เมื่อจับฉลากเจอกับพวกเขาทั้งสอง ฝ่ายตรงข้ามก็รู้แล้วว่าตัวเองถึงคราวซวยเข้าแล้ว และการต่อสู้ในครั้งนี้ไม่มีความหวังเลยแม้แต่น้อย
ทว่า การประลองในครั้งนี้โม่ชิงอู่ไม่ได้ลงมือแต่อย่างใดเลย เพราะผู้ที่ลงมือนั้นก็คือไป๋ฉางนั่นเอง
ไป๋ฉางผู้นี้เอาชนะอัจฉริยะของเผ่าหงส์ได้ในการประลองหนึ่งต่อหนึ่ง
สุดท้ายเขายิ้มเล็กน้อยก่อนจะกล่าวว่า “ดูท่า เผ่าหงส์นิลของพวกเจ้ายังต้องฝึกฝนอีกเยอะเสียแล้ว! ความแข็งแกร่งของข้าเท่านี้ ที่บ้านข้ายังเรียกว่าธรรมดา”
คำพูด กิริยาและท่าทางเช่นนี้ทำให้อัจฉริยะของเผ่าหงส์ผู้นั้นรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจและรู้สึกโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างยิ่ง!
ตอนนี้ เผ่าหงส์อันสูงศักดิ์ของพวกเขาไม่ได้ต่างอะไรกับนกกระจอกที่ถูกพวกมนุษย์จับไปขังในกรงทอง
ไป๋ฉางดูถูกเหยียดหยามเผ่าหงส์เช่นนี้ ในฐานะที่เป็นอัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดของเผ่าหงส์ โม่ชิงอู่ทำได้เพียงแ
