บจะรับไม่ไหวก็ได้กลายร่างเป็นมนุษย์แล้ว
พรวด! นางกระอักเลือดออกมาหนึ่งกอง
มู่เฉียนซีค่อย ๆ ร่อนลงมาจากท้องนภา ในขณะเดียวกันก็ได้ปล่อยเสี่ยวโม่โม่ออกมา
เสี่ยวโม่โม่กล่าว “นายท่านเก่งที่สุด! นายท่านเก่งกาจที่สุด…”
“เสี่ยวโม่โม่เองก็อยากเก่งแบบนี้บ้าง เสี่ยวโม่โม่จะไม่ให้คนชั่วเหล่านั้นมารังแกนายท่านได้อีก”
เมื่อคนอื่น ๆ ได้ยินเช่นนั้น ต่างก็อยากจะเผยรอยยิ้มอันแสนขมขื่นออกมาในทันที ตอนนี้เป็นเจ้านายของเจ้าต่างหากที่กำลังรังแกผู้อื่น
มู่เฉียนซีเดินเข้าไปหยุดอยู่เบื้องหน้าโม่เฟิงเชียนแล้วกล่าว “กล่าวขอโทษมาเดี๋ยวนี้!”
โม่เฟิงเชียนกล่าว “ขอโทษ ข้าไม่ควรทำอะไรบุ่มบ่าม แล้วเข้าไปทำร้ายเจ้าเช่นนั้น”
มู่เฉียนซีเดินออกมาจากแท่นการประลอง ส่วนโม่เฟิงเชียนในขณะนี้ก็รู้สึกหมดอาลัยตายอยากเป็นอย่างยิ่ง
ทั้ง ๆ ที่วันนี้นางควรจะผดุงแผ่นดินใหญ่เผ่าหงส์นิลด้วยชื่อเสียงของผู้มากความสามารถแท้ ๆ คาดไม่ถึงเลยว่านางจะต้องมาพบเจอกับความหายนะเช่นนี้
นางกลัวเป็นอย่างยิ่งว่านางจะกลายเป็นที่หัวเราะเยาะของผู้คนทั่วทั้งแผ่นดินใหญ่เผ่าหงส์นิล
ครั้นมู่เฉียนซีคิดจะจากไป ผู้ดูแลการประลองในครั้งนี้ก็ได้กล่าวขึ้น “สาวน้อย ช้าก่อน! เจ้าได้เป็นท