ทำให้โม่เฟิงเชียนหน้าถอดสีไปในทันที
พลังธาตุวารีของมนุษย์ผู้นี้ช่างแข็งแกร่งนัก สามารถสยบโม่เหยียนของนางได้ในชั่วพริบตา
มนุษย์ผู้นี้จัดการยากกว่าที่นางคิดไว้เสียอีก!
โม่เฟิงเชียนกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “พลังธาตุวารีแข็งแกร่งหน่อยแล้วมันอย่างไร? ข้าสามารถสัมผัสได้ถึงพลังที่แท้จริงของเจ้า พลังของเจ้าก็แค่เทียบเท่าสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสี่เท่านั้น เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า”
สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสี่เทียบเท่ากับผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับสามเท่านั้น ความรู้สึกที่มันสัมผัสได้ไม่มีทางผิดเพี้ยนแต่อย่างใด
มู่เฉียนซีจ้องมองและพิจารณาดูนาง เผ่าสัตว์เทพไม่อาจเปรียบกับเผ่าสัตว์วิญญาณทั่วไปได้
ผู้ที่แข็งแกร่งจริง ๆ มีไม่มากนัก ทว่าหากต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับหกแล้ว นางก็พอที่จะจัดการได้ไม่ยากเย็น
ท่าทางที่ดูไม่เดือดเนื้อร้อนใจของมู่เฉียนซีทำให้โม่เฟิงเชียนรู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างยิ่ง
แส้สีดำได้โบกสะบัดไปอีกครา ทำให้เกิดภาพมายาขึ้นนับไม่ถ้วน มันประเดประดังเข้ามาทั่วทุกสารทิศ
เร็วมาก นี่มันจะเร็วมากเกินไปแล้ว!
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีที่ป่าเถื่อนของอีกฝ่าย มู่เฉียนซีก็ไม่ได้คิดหลบหลีก
