จนลอยคว้างออกไปไกล
อวัยวะภายในและภายนอกบอบช้ำเป็นอย่างยิ่ง พรวด! โลหิตสีแดงฉานพุ่งกระฉูดออกมา อาการสาหัสเป็นยิ่งนัก!
“ท่านเจ้าสำนัก!”
“ท่านเจ้าสำนัก ท่านเป็นอะไรหรือไม่!”
พวกเขารู้สึกตกใจเป็นอย่างยิ่ง จากนั้นก็มีน้ำเสียงเย็นชาที่คุ้นเคยแว่วดังขึ้นมา
“ชิงอิ่ง ฆ่ามัน!”
ชิงอิ่งทอดมองไปยังร่างสีม่วง พลางขบเม้มริมฝีปากไว้แน่น แล้วเข้าโจมตีอีกครา
“มู่เฉียนซีไม่เป็นอะไรเลย! จะเป็นไปได้อย่างไร?”
“นะ…นางไม่เป็นอะไรจริง ๆ ด้วย!”
มู่เฉียนซีใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อ นางสามารถหลอกล่อเจ้าสำนักจีให้มาติดกับได้สำเร็จ จากนั้นจึงจะให้โอกาสชิงอิ่งได้โจมตีอีกครา
หากคนธรรมดาทั่วไปทำเช่นนี้ ก็เกรงว่าไม่ว่าจะมีอีกกี่ชีวิตก็คงไม่พอ
และเนื่องจากมีผู้พิทักษ์นิรันดร์คอยปกป้องนางอยู่ ดังนั้นจึงไม่ต้องเป็นกังวลอันใดมากนัก
ทว่านางสัมผัสได้ว่าชิงอิ่งเริ่มมีโทสะขึ้นมาแล้ว
ชิงอิ่งรู้สึกโกรธจริง ๆ ดังนั้นการโจมตีจึงรุนแรงมากขึ้นเป็นเท่าทวี
มู่เฉียนซีกล่าว “ชิงอิ่งเพิ่มพลังด้วย”
มู่เฉียนซีขว้างยาลูกกลอนจำนวนนับไม่ถ้วนออกไป เมื่อชิงอิ่งได้กลืนยาลูกกลอนขั้นศักดิ์สิทธิ์เข้าไปแล้ว เขาก็ยิ่งรู้สึกฮึกเหิมมากยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ
“ยาลูกกลอนขั้นศักดิ์สิทธิ์! น
