ง ๆ ปล่อยข้าไปได้หรือไม่?”
ยิ่งสัมผัสกับฉู่หลีมากขึ้นเท่าไร มู่เฉียนซีก็ยิ่งค้นพบคุณสมบัติที่ซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทางเย็นชาของศิษย์พี่ของตนเองผู้นี้มากขึ้นเท่านั้น และนั่นก็คือความเกียจคร้าน!
“ไม่อาจหาทางช่วยท่านได้จริง ๆ!”
สุดท้ายแล้วผลก็คือ …ฉู่หลียอมแพ้ มู่เฉียนซีได้ที่หนึ่ง และฉู่หลีก็ได้ที่สอง
เป็นครั้งหนึ่งที่สำนักลั่วเยว่อยู่ท่ามกลางผู้มีพรสวรรค์ของอาณาเขตหนานหลิง อีกทั้งยังได้เหมาเอาทั้งที่หนึ่งและที่สองมาจนหมด แต่เป็นเพียงแค่หนึ่งในสำนักกองกำลังระดับสามเท่านั้น แล้วก็ไม่รู้ว่าทำให้ผู้คนตกใจจนตาแตกไปมากน้อยเพียงใด
หลังจากที่การแข่งขันสิ้นสุดลงแล้ว ท่านเจ้าเมืองหนานเจ๋อก็เริ่มตะโกนก้องอย่างสุดเสียงว่า “ในลำดับต่อไป สำนักใดที่ข้านั้นได้เอ่ยชื่อ ให้อยู่ที่นี่ก่อนทั้งหมด ส่วนสำนักอื่น ก็สามารถไสหัวไปได้เลย! ไม่ส่ง!”
.
