ียงรู้ว่าวิชาขัดเกลาร่างกายและความรวดเร็วอันน่าสะพรึงกลัวของมู่เฉียนซีเป็นสิ่งที่นางไม่อาจหาวิธีการที่จะบุกทะลวงได้แม้แต่น้อย เพียงแต่ว่า มันไม่มีข้อบกพร่องในการทะลวงร่างกาย เช่นนั้นหากเป็นวิญญาณล่ะ!
วิญญาณที่ทำให้คนหลงใหลเช่นนั้น ไม่ได้ล่อใจให้นางต้องลงมืออยู่ตลอดเวลาอีกต่อไป ดังนั้นนางในตอนนี้ก็ถึงเวลาที่จะได้ลงมือแล้ว
ฉู่หลีคิดอยากที่จะกระโจนเข้าไป แต่หากเขาไปในเวลานี้ ผลที่ตามมามันก็จะร้ายแรงยิ่งนัก
และในตอนที่มู่เฉียนซีหัวเราะออกมา จีเอ้อร์เหนียงก็ผงะไปครู่หนึ่ง
“เจ้าหัวเราะอะไรกัน?”
“ปลาติดเบ็ดแล้ว ข้าหัวเราะไม่ได้หรือ? ข้าเฝ้ารอปลาเช่นเจ้ามาตลอด แต่กลับมาติดเบ็ดนี้ง่าย ๆ โดยสมัครใจเช่นนี้เองเลยหรือ?”
มู่เฉียนซีจะรู้ว่า ตนเองนั้นยากที่จะเอาชนะจีเอ้อร์เหนียงได้!
นางรู้ว่าจีเอ้อร์เหนียงผู้นี้แข็งแกร่งมากกว่าจีหว่านเหนียงมากเลยทีเดียว และยังรู้อีกว่านางปรารถนาในวิญญาณของนางมาโดยตลอด นี่ไม่ใช่รอให้ปลาใหญ่ก้าวเข้าไปในกับดักด้วยตนเองหรอกหรือ
นางก็ไม่คาดคิดเลยว่าตนเองจะต้องรอนานถึงเพียงนี้ ความทรหดของจีเอ้อร์เหนียงผู้นี้ ช่างแข็งแกร่งมากเสียจริง
จีเอ้อร์เหนียงหัวเราะเยาะพลางกล่าวว่า “มิใช่ว่าข