สียงเย็นชา “เจ้าสำนักสวี่ ข้าคิดว่าท่านไม่ได้เห็นผู้ดูแลการประลองผู้มากความสามารถในครั้งนี้อยู่ในสายตาเลย ท่านไม่รู้จักดูเสียบ้างว่าเมืองหนานเจ๋อนี้อยู่ในอาณาเขตของผู้ใด?”
เจ้าสำนักสวี่กล่าวด้วยสีหน้าซีดเผือดเป็นอย่างยิ่ง เขากล่าว “มู่เฉียนซีลอบทำร้ายบุตรชายข้า แล้วท่านจะให้ข้าปล่อยนางไปอย่างนั้นหรือ? ข้าไม่มีวันยอม! ท่านเจ้าเมืองหนานเจ๋อ ท่านชักจะไร้ความยุติธรรมเกินไปแล้ว”
เจ้าเมืองหนานเจ๋อกล่าว “ลอบทำร้ายอย่างนั้นรึ! สถานที่แห่งนี้มีผู้คนคอยจับตาดูอยู่มากมาย บุตรชายของท่านต่างหากที่ลอบทำร้ายสาวน้อยผู้นั้นก่อน แม่สาวน้อยก็แค่ใช้อาวุธลับตอกกลับเขาก็เท่านั้น”
“เจ้า…”
เจ้าเมืองหนานเจ๋อกล่าว “เจ้าสำนักสวี่หากท่านยังไร้เหตุผลอยู่ละก็ ใครก็ได้เข้ามานี่เร็วเข้า! เชิญท่านเจ้าสำนักสวี่ออกไปจากตรงนี้ด้วย ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปสำนักเล่ออันห้ามเข้ามาในเมืองหนานเจ๋ออีก”
“ท่านอย่าได้ทำเกินไปนักนะ!”
เจ้าเมืองหนานเจ๋อกล่าว “ข้าเป็นผู้ดูแลการประลองในครั้งนี้ เป็นเจ้าเมืองของเมืองหนานเจ๋อ พลังของข้าแกร่งกล้ากว่าท่าน! หากข้าคิดจะทำสิ่งใด ก็ดูเหมือนท่านจะไม่อาจเข้ามาก้าวก่ายได้”
“ใครก็ได้เข้ามานี่! ส่งแขก!”
ไม่เพ
