ด้ประลองกันจนครบทั้งสิบสนามแล้ว การประลองของมู่เฉียนซีและจีเอ้อร์เหนียงก็ยังคงดำเนินต่อไป
นี่เป็นการประลองที่ยาวนานและน่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง ถึงแม้จะเป็นผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นปราชญ์แห่งภูตบางคน ก็เกรงว่าจะไม่สามารถยืนหยัดมาจนถึงจุด ๆ นี้ได้
เมื่อเวลาได้ยืดเยื้อไปนานพอสมควรแล้ว ร่างของจีเอ้อร์เหนียงก็ได้เปลี่ยนเป็นสายฟ้าสีดำทมิฬ ซึ่งแฝงไปด้วยพลังแห่งการกัดกร่อนสายหนึ่ง แท่นการประลองอันแข็งแรงทนทานก็กำลังถูกย่อยสลายไปอย่างช้า ๆ
“ผนึกกร่อนกระดูก!”
นางเคลื่อนที่ด้วยความแคล่วคล่องว่องไวเป็นอย่างยิ่ง มู่เฉียนซีเองก็ไม่ต่างกัน
ภายในเวลาเพียงชั่วพริบตา มู่เฉียนซีก็ได้หายวับไปราวกับอากาศธาตุ
ปัง ปัง!
แท่นประลองทั้งแท่นได้พังทลายลงในทันที!
โครม!
พวกเขาทั้งสองได้ใช้สนามประลองแทนแท่นการประลองที่พังทลายลง ทว่าเจ้าเมืองหนานเจ๋อที่พบว่าแท่นการประลองได้พังทลายลงมานั้น ก็รู้สึกปวดใจเป็นอย่างยิ่ง
“ต้องให้เจ้าเด็กสองคนนั่นชดใช้! ให้ตายสิ! ครั้งนี้เราเสียเปรียบไม่น้อยเลย!”
“ค่ายกลก็พังลงแล้ว ซ่อมก็ต้องซ่อม ไม่รู้ว่าต้องใช้เงินเท่าไรอีก”
“พวกนางทำเช่นนี้ได้อย่างไร? ข้าไม่พอใจเป็นอย่างมาก พวกนางต้องชดใช้!”
.
