นึ่ง “ท่านพี่! ยอมแพ้ซะ!”
สุ้มเสียงเย็นชาสุ้มเสียงหนึ่งแว่วดังขึ้น จิตใต้สำนึกของจีหว่านเหนียงก็แตกสลายไปในทันที
นางกล่าว “ข้ายอมแพ้!”
ทุก ๆ คนพากันจ้องมองไปยังสตรีในชุดสีดำทมิฬ ดวงตาของสตรีผู้นี้ดำขลับเสียยิ่งกว่าน้ำหมึก ราวกับจะดูดกลืนวิญญาณของผู้คนเข้าไปก็มิปาน
น่ากลัว! น่าเกรงขาม! นี่มันดวงตาอะไรกัน?
มู่เฉียนซีตกตะลึงไปเล็กน้อย ราวกับนางสามารถสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณอันแกร่งกล้าและน่าเกรงขาม จากนั้นจึงจะเหลือบไปมองจีเอ้อร์เหนียง
ยามมู่เฉียนซีสาดส่องสายตาไปนั้น นางก็รีบหลุบใบหน้าลงในทันที
คนผู้นี้ไม่ธรรม! มู่เฉียนซีกล่าวในใจ
ฉู่หลีเองก็ได้สังเกตดูสตรีในอาภรณ์ตัวสีดำทมิฬอยู่เช่นกัน ดวงตาคู่นั้นน่าจะเป็นปีศาจดวงตากลืนวิญญาณ
เมื่อจีหว่านเหนียงยอมแพ้แล้ว มู่เฉียนซีก็ต้องหยุดการโจมตีลงในทันที
นางได้รับบาดเจ็บมากถึงเพียงนี้ ดูจากกำลังของสำนักฉางฮวนล้วน เกรงว่าพวกเขาคงไม่อาจรักษาจีหว่านเหนียงให้กลับมาเป็นปกติดังเดิมได้อีก
คนของสำนักฉางฮวนก็รีบเข้ามาแบกร่างจีหว่านเหนียงลงจากแท่นประลอง
จีหว่านเหนียงทอดมองไปยังมู่เฉียนซีด้วยความเคียดแค้น “เรื่องนี้จะจบเช่นนี้ไม่ได้! ข้าไม่มีทางปล่อยเจ้าไปอย่างแน่นอน”
