ซีนางจอมขี้ขลาด มัวแต่มุดหัวหลบอยู่ในเรือน กระจอกชะมัด! นางชั่ว! บัดซบ!”
“ฝูเอ๋อร์อย่าได้โกรธไปเลย เมื่อถึงวันแข่งขัน พี่จะช่วยเจ้าจัดการนางเอง แค่นี้ก็สิ้นเรื่องแล้ว!”
“อืม! ท่านพี่จะต้องจัดการนางให้แหลกคามือต่อหน้าผู้คนจำนวนมาก ทำให้นางพิกลพิการ ใบหน้าเสียโฉม แล้วก็…” สวี่ฝูกล่าวออกไปด้วยความเคียดแค้นเต็มประดา
อีกไม่นานความวุ่นวายที่ดำเนินมาตลอดทั้งสามวันก็ใกล้จะสิ้นสุดลงแล้ว มีคนจำนวนไม่น้อยที่ต้องล้มเลิกเข้าร่วการแข่งขันไป เนื่องด้วยอาการเจ็บป่วยและได้รับบาดเจ็บ
เมื่อสนามประลองขนาดใหญ่ของเมืองหนานเจ๋อเปิดให้ผู้แข่งขันเข้าไปได้ ผู้เข้าแข่งขันก็พากันหลั่งไหลเข้าสนามประลองไปในทันที ส่วนผู้เข้าชมก็พากันเข้าไปจับจองที่นั่งอย่างรวดเร็ว
เจ้าเมืองหนานเจ๋อปรากฏตัวขึ้นอีกครา เขากล่าว “การประลองครั้งที่สองเริ่ม ครั้งนี้ผู้ใดแพ้จะถูกคัดออก”
“สนามประลองหนึ่งร้อยสนามเริ่มขึ้นได้ พวกเจ้าสามารถทำการสุ่มขึ้นไปประลองบนแท่นประลองได้ ท้ายที่สุดจะมีเพียงหนึ่งคนเท่านั้นที่ผ่านด่านเข้าสู่รอบถัดไป ส่วนคนอื่น ๆ อีกเก้าคนที่เหลือจะถูกคัดออก! เราจะคัดผู้ผ่านการคัดเลือกเพียงแค่หนึ่งร้อยคนเท่านั้น เพื่อที่จะได้เข้าร่วมการคัดเลื
