ยวนี้!”
สภาพของสวี่ฝูในตอนนี้ นับว่าได้ตกรอบแล้ว
นักปรุงยาคนหนึ่งจึงได้รีบเข้ามาช่วยชีวิตสวี่ฝูในทันที ทำให้สวี่ฝูสามารถฟื้นตื่นขึ้นมาได้ในที่สุด
นางกล่าวด้วยความโกรธเป็นอย่างยิ่ง “มู่เฉียนซี นังผู้หญิงใจโฉด นาง…นางลอบทำร้ายข้า! ผู้คุม มู่เฉียนซีลอบทำร้ายผู้อื่น พวกท่านจะต้องคัดนางออกจาการประลองนะเจ้าคะ!”
เจ้าเมืองหนานเจ๋อกล่าว “เด็กน้อย ข้าไม่ได้กล่าวสักหน่อยว่าห้ามลอบทำร้าย!”
“อีกอย่าง! เจ้าฉวยโอกาสไม่สำเร็จ แล้วยังถูกผู้อื่นเล่นงานกลับ แล้วยังจะมีหน้ามาฟ้องข้าอีกรึ เด็กสาวรุ่นราวคราวเดียวกับเจ้าก็น้อยนักที่จะหน้าหนาหน้าทนอย่างเจ้า ไม่รู้ว่าจะมีผู้ใดกล้าสู่ขอเจ้าหรือไม่ เห้อ!”
เมื่อได้ยินเจ้าเมืองหนานเจ๋อกล่าวมาเช่นนี้ สวี่ฝูก็โกรธจนใบหน้าแดงก่ำ นางหายใจเข้าออกถี่ระรัว ดวงตาทั้งสองข้างเหลือกขึ้นจนขาวโพลน และเป็นลมสลบไปอีกครา!
.
