วกล่าว “ศิษย์พี่ นั่นเป็นท่านพ่อของข้า! เพื่อท่านพ่อแล้ว ข้ายินดีที่จะเป็นศัตรูกับบุรุษทั่วทั้งใต้หล้า ข้าจะต้องบอกเขาว่าเขาไม่ได้ต่อสู้และพยายามแบกรับสิ่งต่าง ๆ ด้วยตัวคนเดียวอีกแล้ว ข้ามาแล้ว ข้าอยู่ตรงนี้! ข้าจะต้องบอกเขาให้เร็วที่สุด!”
“ไม่ได้ จะทำอย่างนั้นไม่ได้เด็ดขาด สาวน้อยซีเอ๋อร์ พวกเรามาหาวิธีใหม่กันเถอะ”
“ศิษย์น้อง ข้าจะขังเจ้าไว้!” ฉู่หลีเคารพการตัดสินใจของมู่เฉียนซีมาโดยตลอด ทว่าครั้งนี้…
“ศิษย์น้อง เจ้าจะรอศิษย์พี่อีกสักระยะหนึ่งได้หรือไม่?”
ฉู่หลีไม่ค่อยใส่ใจกับเรื่องฝึกฝนสักเท่าไร ควรจะกล่าวว่าคร้านที่จะใส่ใจเสียมากกว่า ทว่าบัดนี้ศิษย์นี้จะต้องไปเผชิญหน้ากับอันตราย เขาจึงตัดสินใจที่จะต้องเปลี่ยนแปลงบางสิ่งบางอย่าง
ในขณะนั้นเอง สุ้มเสียงของอาถิงก็แว่วดังมา “หญิงอัปลักษณ์ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ! ยิ่งนับวันเจ้ายิ่งทำอะไรโดยไม่คิดหน้าคิดหลังมากขึ้นเรื่อย ๆ ถึงเวลานั้นคิดจะให้ข้ายื่นมือไปช่วยละก็ อย่าได้ฝันไปเลย!”
“ท่านพี่ไม่ต้องไปช่วยนางหรอก นางรนหาที่ตายเอง?”
มู่เฉียนซีกล่าว “อาถิง หากสู้ไม่ได้ก็แค่หนีไปก็เท่านั้น!”
“หนีอย่างนั้นรึ! หากเป็นกองกำลังระดับห้าก็ยังพอรับมือไหว ยังสามาร
