ล่าว “เจ้าเป็นใครกันแน่?”
“ข้าคือมู่เฉียนซี!”
เจ้าสำนักฉู่ตกตะลึงไปเล็กน้อย “ในตอนนั้นฮูหยินของเฟิงอวิ๋นตั้งท้อง หรือว่าลูกของเขาคือ เจ้า…”
“ไม่ใช่ ลูกคนแรกเป็นลูกชาย!” มู่เฉียนซีกล่าว
“จะ…เจ้ารู้ได้อย่างไร!”
“ข้าว่าท่านเจ้าสำนักฉู่ก็น่าจะคาดเดาได้แล้ว หากท่านเชื่อในคำของศิษย์พี่ ก็เชิญท่านบอกข้ามาเถอะ”
ตอนนี้เจ้าสำนักฉู่รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง “เฟิงอวิ๋นมีลูกสาวหรือนี่ อา อา อา อา! แถมยังเป็นลูกสาวที่หน้าตางดงามเช่นนี้อีกด้วย เหตุใดข้าถึงมีลูกศิษย์ที่หน้าตาดีแต่ขี้กังวลเช่นนี้นะ”
มุมปากบางของมู่เฉียนซีกระตุกขึ้นเล็กน้อย เมื่อครู่ยังบอกว่าเห็นหน้าข้าแล้วหงุดหงิดอยู่เลย!
แน่นอนว่าเจ้าสำนักฉู่จะต้องเชื่อลูกศิษย์ของตนเองอย่างแน่นอน นี่เป็นครั้งแรกที่ลูกศิษย์ของเขาใกล้ชิดกับคนผู้หนึ่งมากเช่นนี้
“แท้จริงแล้วข้าก็ได้ตามหาตัวเขามาโดยตลอด เพียงแต่เขาได้มาพบข้าเมื่อสิบเจ็ดปีก่อน และเพราะไม่อยากทำให้ข้าต้องเดือดร้อนไปด้วย เขาก็เลยหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ในตอนนั้นข้าก็ไม่รู้ว่าเขามาจากที่ใด ในตัวของเขามีกลิ่นอายความบ้าบิ่นอย่างรุนแรง ทำให้ข้ารู้สึกตกใจไม่น้อย”
“ราวกับว่าเขาต้องการไปจัดการเรื่อง ๆ หนึ่
