ดินทีไร ก็ได้ของล้ำค่ามาไม่น้อย
เมื่อขึ้นไปบนรถม้าแล้ว มู่เฉียนซีและโม่ซวนก็ได้สลับที่นั่งกัน จากนั้นโม่ซวนจึงจะนำหน้ากากเงินขึ้นมาสวมใส่
เสื้อผ้าอาภรณ์ก็ได้ผลัดเปลี่ยนเป็นชุดที่ดูสวยหรูและสง่างาม บริเวณสะเอวก็ห้อยพู่หยกงดงามประณีตไว้ชิ้นหนึ่ง
บนพู่หยกได้แกะสลักอักษรไว้สองตัว “ไป๋เจ๋อ!”
ราวกับว่าในหัวของมู่เฉียนซีจะมีบางสิ่งบางอย่างวาบผ่านไปอย่างรวดเร็ว นางรู้สึกว่านางคุ้นเคยกับตัวอักษรสองตัวนั้นเป็นอย่างยิ่ง ราวกับเคยพบเห็นจากที่ใดมาก่อน
จากนั้นพวกเขาก็ได้เปลี่ยนมานั่งบนสัตวศักดิ์สิทธิ์ท่องนภา!
สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับเจ็ด!
ขณะที่นั่งอยู่บนสัตวศักดิ์สิทธิ์ท่องนภา โม่ซวนก็กล่าว “ตอนนี้ เฉียนซีสามารถเรียกข้าว่าไป๋เจ๋อได้!”
“ราชวงศ์ตงหวง พื้นที่แถบตะวันออกเฉียงใต้ล้วนเป็นอาณาเขตของไป๋เจ๋อ ถึงแม้จะไม่อาจปิดท้องนภาได้ด้วยมือข้างเดียว ทว่าก็ยังนับว่ามีความสามารถ! ดังนั้นเฉียนซี ข้าจะพยายามทำให้หอหมอปีศาจรุ่งเรืองไปให้ได้ไกลและเร็วที่สุด”
มู่เฉียนซีกล่าว “แล้วความเป็นมาของเจ้าล่ะ? ไป๋เจ๋อ?”
“ความเป็นมาของข้า ข้าไม่อาจบอกกับเจ้าได้! ทิศเหนือใต้ออกตก ตะวันออกเฉียงเหนือ ตะวันออกเฉียงใต้ ตะวันตกเฉียงเหนือ ข้าล้วนมี
