้าสู้หมูจอมเกียจคร้านอย่างพวกเจ้าไม่ได้!”
เสี่ยวหงที่ตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่ามันจะบรรลุระดับขั้นให้ได้ ก็ถูกอู๋ตี้พูดจายั่วโทสะเข้าเสียก่อน
สุดท้ายแล้วเสี่ยวหงก็ได้กลับสู่มิติพันธสัญญา ส่วนมู่เฉียนซีก็ไม่ทราบว่าตนเองได้สังหารสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ไปกี่ตัวแล้ว เมื่อนางรู้สึกอ่อนล้าจนแทบจะยืนต่อไปไม่ไหว ร่างสีเขียวร่างหนึ่งก็ได้เข้ามาประคองตัวนางไว้
ปัง!
สัตว์วิญญาณที่กำลังจะเข้าประชิดตัวมู่เฉียนซี ก็ถูกชิงอิ่งจัดการจนสิ้นซากไปอย่างรวดเร็ว ชิงอิ่งเอ่ยถาม “เฉียน! เราไปจากที่นี่ได้หรือยัง?”
มู่เฉียนซีกล่าว “อื้ม! ไปจากที่นี่ก่อน! เมื่อได้พักผ่อนฟื้นฟูร่างกายแล้วค่อยกลับมาอีกครา!”
สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ทยอยออกมามากขึ้นเรื่อย ๆ ทว่าความเร็วของพวกมันก็ไม่อาจสู้ชิงอิ่งได้
เมืองทั้งเมืองกลายเป็นเมืองร้าง จุดหมายปลายทางของพวกเขาในตอนนี้ก็คือ เมืองที่มีขนาดใหญ่เมืองหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากเมืองนี้มากนัก
บนกำแพงเมืองยังมีผู้คนที่ต่อสู้อยู่ เมื่อพบว่ามีคนกำลังเดินมา พวกเขาก็ตกตะลึงไปไม่น้อย!
“ยังมีคนเดินมาทางนี้อยู่จริง ๆ ด้วย!”
“เด็กผู้หญิงคนนั้นนี่นา นางยังปลอดภัยดี ดีจริงเชียว!”
“บุรุษอาภรณ์เขียวคนนั้นแข็งแกร่งมาก
