มืองแล้ว
“ฆ่ามัน!”
เสียงของการเข่นฆ่าสังหารดังขึ้นที่ประตูเมือง คนส่วนมากล้วนแต่มีพลังขึ้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตทั้งสิ้น และมีปราชญ์แห่งภูตบ้างบางส่วน อย่างไรเสียนี่ก็เป็นเมืองเล็ก ๆ เมืองหนึ่ง ไม่ได้มียอดฝีมือขั้นปราชญ์แห่งภูตมากมายนัก
เมื่อเห็นมู่เฉียนซีโจมตีสัตว์วิญญาณเหล่านั้น พวกเขาก็กล่าวขึ้นว่า “แม่นางน้อย ที่นี่ไม่จำเป็นต้อง…”
“ระวัง!”
ในตอนนี้เอง สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ท่องนภาตัวหนึ่งก็พุ่งลงมาหมายจะจับคนผู้นี้ สหายของพวกเขาตะโกนขึ้นเสียงดัง
แต่มันก็สายไปเสียแล้ว!
และในตอนนี้เอง ร่างในชุดสีม่วงร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ
ร่างในชุดม่วงเริงระบำอยู่กลางอากาศ เส้นผมสีดำขลับพัดสยายไปตามสายลม ใบหน้าอันงดงามอย่างไม่เป็นสองรองใครนั้นทำให้ผู้คนต่างตะลึงงัน ทำให้พวกเขารู้สึกราวกับว่าเทพธิดาผู้สูงศักดิ์ปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าพวกเขาก็มิปาน
ทันทีที่ข้อมือของมู่เฉียนซีเคลื่อนไหว ทันใดนั้นพลังอันทำลายล้างก็ได้ระเบิดออกมา “ทักษะโยวจั๋ว!”
.
.
