ข้าไปในหอคอยวิญญาณอีกครั้ง สวี่ฝูก็กล่าวขึ้นว่า “บัดซบ! นึกไม่ถึงเลยว่านางยังไม่ออกไปจากเมืองหนานหลิง แถมยังไปฝึกฝนต่ออีก”
จีซานเหนียงกล่าว “ข้าไม่เชื่อหรอกว่านางจะอยู่ที่นี่ไปตลอด”
เวลาผ่านไปเจ็ดวัน พลังที่มู่เฉียนซีทะลวงพลังไปได้ก็อยู่ในขั้นคงที่แล้ว หากฝึกฝนต่อที่หอคอยวิญญาณก็ไม่ได้ช่วยให้พลังสูงขึ้นไปมากกว่านี้แล้ว ต้องเปลี่ยนสถานที่ฝึกฝน
มู่เฉียนซีจะจากไป เฉาหนานรู้สึกเป็นห่วงเล็กน้อย
“แม่นางมู่ สตรีสองคนนั้นของสำนักฉางฮวนกับสำนักเล่ออันมีจิตใจคิดทำร้ายแม่นางมู่ ข้ากลัวว่าหากเจ้าออกไปจากเมืองแล้วจะพบเจออันตราย ข้าว่าเจ้ากลับไปสำนักฉางยวนกับพวกเราก่อนเถอะนะ!”
มู่เฉียนซีกล่าว “ไม่เป็นไร หากพวกเขากล้าลงมือกับข้า ก็ให้พวกเขาทำเถอะ!”
อย่างไรเสียพวกเขาก็เคยเห็นพลังความแข็งแกร่งอันวิปริตของมู่เฉียนซีแล้ว นางไม่ใช่คนประมาท พวกเขาจึงกล่าวเพียงว่า “เช่นนั้นแม่นางมู่ต้องระวังตัวให้มากนะ”
และในขณะที่มู่เฉียนซีจะออกจากเมืองหนานหลิงนั้นเอง นางก็พบว่ามีคนใช้พลังจิตควบคุมตัวนางไว้
ร่างในชุดม่วงพุ่งออกไป และหลังจากที่มู่เฉียนซีเข้าไปเขตป่าหนาทึบแห่งหนึ่ง จีซานเหนียงก็กล่าวว่า “ลงมือได้!”
พวก
