“ฉินเฟิง เร็วเข้า เจ้าหนู เจ้ามันน่ารำคาญ!”
ในเวลานี้ เสียงของหมาป่าป่าดังมาจากนอกประตู!
“ลุงวูล์ฟ รอสักครู่ เร็ว ๆ นี้ เร็ว ๆ นี้…”
Qin Feng ไม่กล้าแตะต้องรอยหมึก เขารีบถอดเสื้อผ้าของเขาออกแล้วรีบวิ่งไปเปลื้องผ้า Gu Ling’er!
Gu Ling’er ยังคงไม่เคลื่อนไหว ปล่อยให้ Qin Feng ถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้น ผ้าปูที่นอนเปียกน้ำตาคลอเบ้าแล้ว!
“มันขาวมาก มันลื่นมาก… ทำไมคุณไม่คิดว่าฉันไม่เห็นมันนานแล้ว ผิวที่สวยและรูปร่างที่น่าดึงดูดนั้นดีที่สุดในโลก…”
มือของ Qin Feng ค่อยๆ เลื่อนไปบนใบหน้าของ Gu Ling’er และช่วย Gu Ling’er เช็ดน้ำตา
Gu Ling’er หันศีรษะไปทางด้านข้าง เธอไม่ต้องการเห็นรูปลักษณ์ที่น่าขยะแขยงของ Qin Feng!
แต่ Qin Feng บีบคางของ Gu Linger โดยตรงด้วยมือของเขา ทำให้เธอเผชิญหน้ากับเขา และจ้องมองตรงไปที่ Gu Linger!
“เด็กน้อย มันอาจจะเจ็บสักพัก แต่ทนไว้ แล้วเดี๋ยวมันก็ดีขึ้น…”
Qin Feng มองไปที่ Gu Linger ด้วยรอยยิ้มลามกอนาจาร จากนั้นจูบปาก Gu Linger อย่างอ่อนโยน!
Gu Ling’er ที่มีใบหน้าหมองคล้ำและไม่มีการเคลื่อนไหว ทันใดนั้นก็เปิดปากของเขาและกัดจมูกของ Qin Feng!
“อา…………”
Qin Feng ปล่อยเสียงคำรามออกมา บีบปากของ Gu Ling’er อย่างดุเดือด แล้วดึงจมูกออกมา!
แต่ถึงกระนั้น จมูกของ Qin Feng ก็ยังคงถูกกัด และเลือดยังคงไหลออกมา!
“ฉินเฟิง มีอะไรเหรอ?”
หมาป่าถามข้างนอก!
“ลุงหมาป่า ไม่เป็นไร!” ฉินเฟิงพูด
