มู่เฉียนซีกล่าว “พวกเจ้ารับปากว่าจะทำเรื่องสามเรื่องให้ข้าใช่หรือไม่? ไม่เลว ข้าตกลง!”
จากนั้นพวกเขาก็พบว่ามู่เฉียนซีนำกระบี่สีแดงเข้มออกมา กระบี่เล่มนั้นแผ่ไอร้อนที่น่าตกใจออกมา
กระบี่ที่น่าสะพรึงนั้นกวัดแกว่งไปกลางอากาศ บัวอัคคีสีแดงฉานก็เบ่งบานขึ้นในฉับพลัน
“บัวแดงพิฆาต!”
เสียงของการโจมตีดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่ว
“เพลิงสังหารซิวหลัว!”
เปลวเพลิงสีแดงอันแสนแรงกล้า เผาทำลายสัตว์ร้ายเหล่านั้นไปจนหมดสิ้นภายในชั่วพริบตา
เหล่าศิษย์สำนักฉางยวนล้วนแต่เบิกตากว้างโพลงด้วยความตกตะลึง นี่มันเกิดอะไรขึ้น!
“คะ…แค่นี้ก็จัดการได้แล้วหรือนี่!”
น่าตกใจ ช่างน่าตกใจเสียจริง!
มู่เฉียนซีทอดมองไปยังพวกเขาเหล่านั้นแล้วกล่าว “พวกเจ้าอยากที่จะเข้าไปหาของล้ำค่าในป่าหมอกพิษ หรือจะตามข้าออกไป?”
หากพวกเขาต้องตายอยู่ที่นี่ การช่วยชีวิตในครั้งนี้ก็คงเสียเที่ยว
โชคดีที่คนเหล่านี้ฉลาดมีไหวพริบ เมื่อได้ยินมู่เฉียนซีกล่าวมาเช่นนั้นแล้ว พวกเขาก็กล่าว “แน่นอนว่าพวกข้าต้องอยากออกไปอยู่แล้ว พวกข้าไม่อยากอยู่ในสถานที่น่ากลัวเช่นนี้หรอก”
“สถานที่น่ากลัวแห่งนี้ไหนเลยจะมีของล้ำค่า! พวกเราถูกหลอกแล้ว!”
“หากแม่นางสามารถพาพวกเราออกไปได้
