ลิ่นสมุนไพรอ่อน ๆ นี้ก็ได้กลายเป็นเกราะที่ครอบคลุมไปรอบ ๆ ตัวของมู่เฉียนซี ทำให้หมอกพิษเหล่านั้นไม่อาจเข้าใกล้นางได้
ตอนนี้มู่เฉียนซีสามารถขยับเขยื้อนเดินเหินไปท่ามกลางหมอกพิษได้ตามอำเภอใจแล้ว
เนื่องจากหมอกพิษเข้าปกคลุม ทำให้สมุนไพรวิญญาณของสถานที่แห่งนี้กลายเป็นของไร้ค่าไปโดยสิ้นเชิง ไม่อาจนำมาใช้ประโยชน์ได้อีก แล้วข่าวลือที่ว่าภายในป่าหมอกพิษนี้มีสิ่งของล้ำค่าซ่อนอยู่ มันหมายความว่าอย่างไรกัน?
เมื่อมู่เฉียนซีสามารถเดินเหินอยู่ท่ามกลางหมอกพิษได้อย่างอิสระเช่นนี้ ก็ทำให้กลุ่มคนที่ได้พบเจอนางต่างรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง
“จะ…เจ้าหยุดประเดี๋ยวนี้! เจ้ามีวิธีพิเศษที่ใช้กันหมอกพิษนี้ใช่หรือไม่? รีบบอกข้ามาเดี๋ยวนี้”
มู่เฉียนซีรู้สึกว่าเสียงนี้นั้นช่างคุ้นหูเสียเหลือเกิน คล้ายว่านางจะเคยได้ยินเสียงนี้จากในโรงเตี๊ยมที่ผู้คนเหล่านั้นกำลังสนทนากันอยู่
ไม่แปลกใจเลยที่พวกเขากล้าเข้ามาในป่าหมอกพิษโดยไม่คิดเกรงกลัว เป็นเพราะหญิงสาวที่เดินนำอยู่เบื้องหน้า ได้คล้องสร้อยคอที่เป็นอาวุธป้องกันศักดิ์สิทธิ์ไว้นี่เอง
เพียงแต่การใช้อาวุธป้องกันศักดิ์สิทธิ์อย่างสิ้นเปลืองในสถานการณ์เช่นนี้ ก็ไม่รู้ว่าจะป้องกันได้อีกนานเ
