“ข้าไม่อนุญาต!”
ปัง!
พิฆาตวิญญาณนั้นรนหาที่ตายโดยแท้ เขาทำให้โทสะขององค์ชายจิ่วเยี่ยปะทุขึ้นจนไม่อาจฉุดรั้งไว้ได้อีก
เดิมทีจิ่วเยี่ยก็ระงับอารมณ์มาเนิ่นนานแล้ว ทว่าพิฆาตวิญญาณนั้นกลับจงใจยั่วแหย่ไม่เลิกรา อีกทั้งยังกล้ากล่าวว่ามู่เฉียนซีน่าอร่อย เช่นนี้แล้วจะไม่ให้จิ่วเยี่ยเดือดดาลอยู่ได้อย่างไร
พิฆาตวิญญาณกล่าว “เจ้าคิดว่าข้าจะกลัวตัวประหลาดอย่างเจ้ารึ? จะมาก็มา!”
เดิมทีพิฆาตวิญญาณก็กระหายการต่อสู้อยู่แล้ว หวงจิ่วเยี่ยเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดนับตั้งแต่เขาได้ตื่นขึ้นมาจากการหลับใหล
พิฆาตวิญญาณกล่าว “เมื่อสังหารเจ้าแล้ว แมวน้อยก็จะตกลงที่จะอยู่กับข้าแล้ว!”
พิฆาตวิญญาณทั้งหัวดื้อหัวรั้น กระหายโลหิต และไม่เกรงกลัวต่อฟ้าดิน!
จิ่วเยี่ยเย็นชา โหดเหี้ยม และเชื่อมั่นในตัวเองสูง!
หากทั้งสองเข้าห้ำหั่นกัน นั่นก็เปรียบได้กับอุกาบาตที่พุ่งชนโลกเลยทีเดียว!
เสียงอึกทึกครึกโครมดังก้องไปทั่ว
มู่เฉียนซีกล่าว “ถอยทัพก่อน! ถอนกำลังออกจากสำนักวารีเมฆา เร็วเข้า!”
“ได้!”
หากยังไม่ถอนกำลัง เกรงว่าทุก ๆ คน ณ ที่แห่งนี้ต้องตายไปเป็นแน่!
พวกเขารีบวิ่งออกมาจากสำนักวารีเมฆาอย่างรวดเร็ว และพบว่าร่างแดงและร่างดำกำลังเข้าห้ำหั่นก
