บไปสำนักเมื่อใด จะต้องเตรียมของขวัญไปร่วมแสดงความยินดีกับสำนักลั่วเยว่สักหน่อยแล้ว ต้องกอดขาพวกเขาเอาไว้ให้แน่น!”
“สำนักลั่วเยว่มีศิษย์ที่เป็นอัจฉริยะเช่นนั้น ช่างน่าภาคภูมิใจยิ่งนัก!”
ที่นี่ไม่มีสิ่งใดที่พวกเขาต้องเป็นกังวลใจอีกแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงรีบกลับไปรายงานต่อสำนักทันที
หลังจากที่พิฆาตวิญญาณออกมาแล้ว เขาก็อาลัยอาวรณ์ไม่อยากกลับเข้าไปในกระบี่
เขาหรี่ตายิ้มพลางมองไปที่มู่เฉียนซีก่อนจะกล่าวว่า “แมวน้อย นับวันข้ายิ่งชอบเจ้ามากขึ้นเรื่อย ๆ แล้วล่ะ ชอบจิตวิญญาณของเจ้า ชอบคนเช่นเจ้า เจ้าว่าต้องทำเช่นไรดีล่ะ?”
“เจ้าจะต้องมีรสชาติที่เยี่ยมยอดเป็นแน่ ข้าอยากจะลิ้มรสลองชิมเจ้าจริง ๆ…”
พิฆาตวิญญาณเข้ามาใกล้มู่เฉียนซี แต่ผลลัพธ์ที่ได้คือพลังอันดำมืดพลังหนึ่งโจมตีเข้ามา
ทั่วทั้งร่างของจิ่วเยี่ยเต็มไปด้วยกลิ่นอายจิตสังหาร เขากล่าวเสียงขรึมว่า “ข้าไม่อนุญาต!”
พิฆาตวิญญาณกล่าวยั่วโทสะว่า “ข้าชอบแมวน้อย มันเป็นเรื่องของข้า! เจ้าจะอนุญาตหรือไม่มันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับข้า ต่อให้เจ้าจะเป็นองค์ชายแห่งคุกโลหิต เจ้าก็ไม่อาจห้ามให้ข้าชอบหรือไม่ชอบแมวน้อยได้!”
“อย่างไรเสียแมวน้อยก็เป็นเจ้านายของข้า ไม่ใช่เจ้า!”
