ผู้อาวุโสของสำนักวารีเมฆาได้รับบาดเจ็บสาหัสไปไม่น้อย ไม่มีผู้ใดเข้าไปช่วยเหลือพวกเขาเลยแม้แต่คนเดียว หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป เขาจะต้องมอดม้วยอยู่ยังที่แห่งนี้อย่างแน่นอน
เจ้าสำนักวารีเมฆารู้สึกหวาดหวั่นเป็นอย่างยิ่ง เขารีบตะโกนออกคำสั่งเสียงดังลั่น “ไป! พวกเราถอนกำลัง!”
การต่อสู้ที่ยืดเยื้อเช่นนี้ไม่มีทางมีผลลัพธ์ที่ดีได้อย่างแน่นอน เขาเพิ่งเลื่อนขั้นมาอยู่ในขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ได้ไม่นาน ความรุ่งโรจน์ในภายภาคหน้ายังอีกยาวไกล ไม่ว่าอย่างไรก็จะมาจบชีวิตอยู่ตรงนี้ไม่ได้เป็นอันขาด
“ไป! รีบไป!”
เหล่าสำนักวารีเมฆาต่างก็รีบถอนกำลังออกอย่างรวดเร็ว สำนักลั่วเยว่ก็ไม่ได้ไล่บดขยี้คนของสำนักวารีเมฆาอีก เนื่องจากสถานการณ์ของพวกเขาในตอนนี้ ก็ไม่ได้ดีเด่ไปกว่ากันเท่าใดนัก
ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าว “รีบเข้าไปช่วยก่อน! เข้าไปช่วยศิษย์สำนักเราเร็วเข้า!”
ระหว่างการไล่สังหารคนของสำนักวารีเมฆา กับการช่วยชีวิตคนแล้ว การช่วยชีวิตนั้นก็สำคัญกว่าเป็นเท่าทวี แม้ช่วยได้เพียงคนเดียวก็ยังดี
“ผู้อาวุโสสูงสุด นักปรุงยาจำนวนหลายร้อยคนที่ทางหอหมอปีศาจส่งมาได้มาถึงแล้วขอรับ พวกเราได้เชิญพวกเขาเข้ามาแล้ว”
สีหน้าของผู้อาวุโสสูงสุดเคร่งขรึม
