ผลลัพธ์ของการต่อสู้อย่างโกลาหลนี้ทำให้ฝ่ายตรงข้ามถูกทำลายกวาดล้างไปจนสิ้น
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “ยังจะสู้อีกหรือไม่?”
พวกเขาต่างพากันส่ายหน้า สู้อย่างนั้นเหรอ? ยังจะสู้อะไรได้อีกล่ะ พวกเขาไม่อยากหาเรื่องใส่ตัว
“หั่วห้าวหยู่ เห็นสุ่ยโหรวหรือไม่?”
หั่วห้าวหยู่ผงะไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวว่า “หญิงสาวผู้นั้นสร้างปัญหาอะไรอีกล่ะ?”
“นางเอากระดูกศักดิ์สิทธิ์ไปแล้ว”
“บัดซบ! นางเอาไปได้ยังไง”
มู่เฉียนซีมองทุกคน และกล่าวว่า “หากยังไม่อยากตาย ก็รีบตามจับตัวนางมาให้ได้ มิเช่นนั้นแล้วอย่าหวังเลยว่าข้าจะปล่อยคนที่ปล้นข้าไปง่าย ๆ”
สุ่ยโหรวแอบซ่อนตัวได้ดีมาก หรือไม่ก็ออกไปจากที่นี่ตั้งนานแล้ว เมื่อรู้ว่าครั้งนี้ซากปรักหักพังหนานหลิงปิดจะปิดลงแล้ว แต่กลับหาตัวสุ่ยโหรวไม่เจอ
ซากปรักหักพังหนานหลิงปิดลง พวกเขาทั้งหมดก็ถูกส่งตัวออกมา ทุกคนต่างมุ่งหน้ากลับไปยังเมืองหนานหลิง
มู่เฉียนซีกล่าว “ขอเพียงแค่หาตัวสุ่ยโหรวเจอ ข้าจะตบรางวัลด้วยยาลูกกลอนขั้นศักดิ์สิทธิ์ให้หนึ่งเม็ด”
ทุกคนได้ยินเช่นนี้ต่างก็สูดลมหายใจลึกเข้าปอด อู้ฟู้เกินไปแล้ว!
ต้องบอกเลยว่าสุ่ยโหรวนั้นหนีได้เร็วมาก ในเมืองหนานหลิงทั่วทั้งเมือ
