็ดไว้แน่นและกล่าวด้วยความตื่นเต้นว่า “กินแกนวิญญาณนี้เข้าไป และกินเสบียงที่มีอยู่ ข้าจะต้องเลื่อนขั้นได้อย่างแน่นอน! นายท่านรอดูได้เลย ข้าจะกินมื้อใหญ่แล้ว”
อู๋ตี้กลับเข้าไปในมิติ มู่เฉียนซีเหลือบไปมองทะเลสาบที่แปดเปื้อนไปด้วยเลือดนั้นและกล่าวว่า “ศิษย์พี่ พวกเราลงไปกันเถอะ!”
“อืม!”
พลังธาตุวารีห่อหุ้มร่างของทั้งสองไว้ก่อนจะลงไปใต้ทะเลสาบ และในที่สุดก็หาทางเข้าเจอแล้ว
บนพื้นดินมีร่องรอยของน้ำและเลือดหยดอยู่ มู่เฉียนซีกับฉู่หลีเดินตามรอยเลือดนี้ไป มีคนนำทางเช่นนี้ ช่างดียิ่งนัก
ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงตำหนักใต้ดินแห่งหนึ่ง ในตอนนี้ศิษย์พี่หวังที่อยู่ในพระราชวังโบราณหันมาเห็นพวกเขาทั้งสองก็ตกตะลึงพรึงเพริดขึ้น “พวกเจ้า…นึกไม่ถึงว่าพวกเจ้าจะไม่ถูกมังกรสองหัวนั่นฆ่า แถมยังหนีมาที่นี่ได้อีก”
.
