ณ์ยังไม่พอ การกระทำก็น่ารังเกียจเป็นที่สุด ไปตายซะ!”
ปัง! เสียงดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่ว
พลังของทักษะโยวจั๋วทำให้บุรุษอาภรณ์สีฉูดฉาดรู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง
“ทักษะวิญญาณแกร่งกล้าไม่เบา ไม่เลว ไม่เลว!”
ทั้ง ๆ ที่เป็นเพียงมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับสองแท้ ๆ ทว่าพลังที่ปลดปล่อยออกมานั้นกลับไร้เทียมทาน
“แต่มันยังไม่พอหรอกนะ!”
ในเวลาเพียงชั่วพริบตา เขาก็ได้เปิดเผยพลังที่แท้จริงของตนเองออกมา
บุรุษอาภรณ์สีฉูดฉาดกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ข้าขอเตือนคนอ่อนแออย่างพวกเจ้า ถึงแม้พระราชวังแห่งนี้จะไม่ได้ข่มพลังเอาไว้ พวกข้าก็ไม่มีวันยกให้พวกเจ้าเป็นแน่”
“ที่นี่ไม่เหมือนข้างนอกนั่น”
เขาได้ระเบิดพลังที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาออกมา แล้วอวดความน่าเกรงขามเบื้องหน้ามู่เฉียนซี
ทว่ามันกลับทำให้มู่เฉียนซีรู้สึกขำเสียมากกว่า “เป็นเพียงปราชญ์แห่งภูตระดับสอง เจ้าเอาความมั่นใจมาจากที่ใดกัน”
“ข้าอยู่ในขั้นที่สูงกว่าเจ้า เช่นนี้แล้วข้าไม่ควรมีความมั่นใจหรอกรึ? เจ้าคิดว่าเพียงแค่ทักษะวิญญาณของเจ้าแข็งแกร่งเข้าหน่อยแล้ว จะอวดดีอย่างไรก็ได้รึ! หากเจ้าแกร่งกล้าจริงก็มาสู้กันซึ่ง ๆ หน้า อย่ามัวหยอกเย้าอยู่เลย” บุรุษอาภรณ์สีฉูดฉาดกล่าวด้วยท่า
