ัยของพวกเขานั้นไม่ได้แตกต่างกันเลยสักนิด
สุ่ยโหรวจุดฉนวนความขัดแย้งขึ้นอีกครั้ง “ศิษย์พี่หวัง ท่านไม่รู้อะไรเสียแล้ว มู่เฉียนซีผู้นั้นคิดว่าตัวเองแข็งแกร่งมาก นางถึงได้เย่อหยิ่งถึงเพียงนั้น”
“ต่อให้แข็งแกร่งเช่นไร พลังก็แค่ขั้นมหาจักรพรรดิอยู่ดี ไม่ได้น่าพิศวงอะไร…”
ศิษย์พี่หวังกำลังพูดอยู่! นึกไม่ถึงเลยว่าชายหน้าไม่อายกลุ่มนั้นของสำนักหลางซิงจะชิงพรวดเข้าไปแล้ว
ศิษย์พี่หวังกล่าว “อย่ามัวแต่พูดจาไร้สาระอยู่เลย รีบไปเร็วเข้า! จะให้พวกนั้นนำไปไม่ได้เด็ดขาด”
ขวับ ขวับ ขวับ!
กลุ่มชายหญิงแห่งสำนักหลินเยว่และสำนักหลางซิงเหล่านี้ รีบแก่งแย่งชิงกันพุ่งเข้าไปด้านใน
จีซานเหนียงกล่าวด้วยความตื่นเต้นว่า “พี่ใหญ่ เรารีบไปเถอะ!”
จีหว่านเหนียงกล่าว “น้องสาม พวกเรารอให้พวกเขาแย่งชิงกันให้ตายกันไปข้างนึงก่อน แล้วเรารอโอกาสก็พอแล้ว เจ้าอย่าได้ผลีผลามเป็นอันขาด ตามพวกเขาไปก่อน ไม่ต้องรีบร้อน!”
“ส่วนมู่เฉียนซีผู้นั้น พวกมันเย่อหยิ่งไม่เห็นใครอยู่ในสายตาเช่นนั้น ล่วงเกินคนของสำนักหลินเยว่กับคนของสำนักหลางซิง ตราบใดที่พวกนั้นเจอกัน มู่เฉียนซีไม่มีทางได้อยู่เป็นสุขแน่ เจ้าเองก็อย่าได้รีบร้อนแก้แค้นล่ะ”
จีซานเหนีย
