ที่นี่นานไม่ได้”
รับมือกับต้นไม้เหล่านี้ มู่เฉียนซีเอากระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณออกมาแล้ว!
เปลวไฟสีแดงฉานทำให้มิติแห่งนี้สว่างเจิดจ้าขึ้น นึกไม่ถึงเลยว่าบริเวณรอบ ๆ ที่นางคิดว่าเป็นป่าไม้นั้น แท้ที่จริงแล้วมีเพียงแค่ต้นไม้เพียงต้นเดียวเท่านั้น ต้นไม้ต้นนี้เหมือนต้นไทรยิ่งนัก รากของมันแผ่ขยายสาขาได้อย่างหนาแน่นมาก
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “เพลิงสังหารซิวหลัว!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
เปลวไฟสีแดงฉานปะทุออกมาอีกครั้ง แต่ต้นไม้ต้นนี้ฉลาดมาก มันทิ้งส่วนที่ไหม้เปลวไฟนั้นและทำลายลง
“บัวแดงพิฆาต!”
มู่เฉียนซีโจมตีด้วยกระบี่อีกครั้ง บัวอัคคีอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งขึ้นสู่กลางอากาศ นางหวังว่าจะทะลวงออกไปได้ทางอากาศ
ตูม!
บัวอัคคีสีแดงฉานดอกหนึ่งปรากฏอยู่กลางอากาศราวกับดวงอาทิตย์ก็มิปาน แต่ยังคงทำลายออกไปไม่ได้อยู่ดี
ต้นไม้ปีศาจต้นนี้รับมือได้ยากกว่าที่จินตนาการเอาไว้มาก
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
สองคนร่วมมือกัน แต่แม้แต่ช่องว่างเล็ก ๆ ก็ยังเปิดไม่ได้ ต้นไม้ปีศาจนี้อยากจะกักขังพวกเขาให้ตายอยู่ที่นี่เป็นแน่
ในขณะที่มู่เฉียนซีกำลังประสบกับอันตรายรอบด้านอยู่ในที่แห่งนี้ คนอื่น ๆ ต่างก็ไม่ได้อยู่อย่างสงบเช่นกัน
นับ
