ม่มีหนทางที่สิ้นสุด จนตอนนี้ก็ได้พบเข้ากับตำหนักใหญ่ตำหนักหนึ่ง
บนตำหนักนั้นมีแผ่นกลม ๆ แผ่นหนึ่งแขวนอยู่ ในขณะที่พวกเขาเดินเข้ามาในที่แห่งนี้ จู่ ๆ แผ่นกลม ๆ นั้นก็หมุนติ้วขึ้น
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
ประตูหลายบานที่อยู่ในบริเวณโดยรอบถูกเปิดออก เสียงก็ยิ่งเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ
“นี่มันคือสิ่งใดกัน?”
“พระเจ้าช่วย!”
ทุกคนที่อยู่บริเวณรอบต่างตื่นตระหนกตกใจ และคนที่เดินออกมาที่แห่งนั้นก็คือกลุ่มคนที่มีขนสีเขียว แม้แต่ดวงตาก็เป็นสีเขียว
แสงสีเขียวนี้เย็นยะเยือกและชั่วร้ายมาก ดู ๆ ไปแล้วไม่ง่ายเลยที่จะรับมือ!
ฉู่หลีกล่าว “ศิษย์น้องหญิง นี่คือซากศพปีศาจ เจ้ารีบล่าถอยเร็วเข้า ข้าจะขวางพวกมันเอาไว้เอง!”
มู่เฉียนซีกล่าว “ทุกคนรีบล่าถอยไป ออกไป!”
“เฉียนซี เจ้า…”
“พวกเขาแต่ละคนมีพลังไม่น้อยไปกว่าขั้นปราชญ์แห่งภูต พวกเจ้ารับมือไม่ได้ มีเพียงอย่างเดียวก็คือต้องรีบล่าถอย สุสานโบราณนี้มีสิ่งประหลาดที่น่ากลัวเช่นนี้ จะอยู่ที่นี่ไม่ได้ รีบล่าถอยเร็วเข้า!”
พวกเขารู้ว่าหากอยู่ต่อไปก็มีแต่จะเป็นตัวถ่วง ดังนั้นจึงพยักหน้าและรีบถอยหนีไปทันที
“ศิษย์น้องหญิง!” ฉู่หลีขมวดคิ้วพลางกล่าว
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “ศิษย์พี่ เหตุใด
