วกเขาถูกสุ่ยโหรวก่อกวน พวกเขาจึงรู้สึกไม่ดีต่อสำนักวารีเมฆา ดังนั้นพวกเขาจึงปล่อยให้คนสำนักวารีเมฆาไปรับผลกรรมของตัวเอง!
“ใช่! พวกเราไปกันเถอะ!”
ในขณะที่สำนักวารีเมฆาใจจดใจจ่ออยู่กับการแย่งชิงของล้ำค่านั้น พวกเขาก็ถูกแยกออกจากกลุ่มไปแล้ว
คนที่มีความคิดเหมือนสำนักวารีเมฆานั้นไม่ใช่มีเพียงแต่พวกเขาเท่านั้น สำนักเล็กสำนักอื่น ๆ ลงมือแล้วเช่นกัน
โชคดีที่สุ่ยโหรวมาจากสำนักกองกำลังระดับสี่ แม้ว่าความแข็งแกร่งจะไม่เท่าไร แต่ก็ยังได้เปรียบอยู่บ้าง แต่คนอื่น ๆ ของสำนักวารีเมฆาไม่ได้โชคดีเช่นนั้น พวกเขาแต่ละคนต่างถูกโจมตีจนได้รับบาดเจ็บสาหัส
“ศิษย์พี่สุ่ยโหรว ช่วยข้าด้วย!”
“ศิษย์พี่หญิง!”
“……”
สุ่ยโหรวยังเอาตัวเองไม่รอดเลย จะไปช่วยคนอื่นได้อย่างไรเล่า ในใจของนางคิดเพียงแต่อยากได้ของสองอย่างนั้นเท่านั้น
จนในที่สุดก็มีคนคว้าของล้ำค่าสองอย่างนั้นมาได้ แต่ผลลัพธ์ที่ได้ก็คือ เมื่อสัมผัสไปที่มีดเล่มนั้น มีดเล่มนั้นก็หักลงทันที!
ส่วนตำราฝึกเล่มนั้นก็กลายเป็นเถ้าธุลีทันที!
ชั่วพริบตาเดียวพวกเขาก็เข้าสู่ความงุนงง “เป็นเช่นนี้ไปได้อย่างไร?”
“ของปลอมเหรอ!”
“พวกเราถูกหลอกแล้ว ต่อสู้กันมาตั้งนาน นี่มันเล่นตลกอะไรกั
