ะหว่างทาง
“พวกเจ้าหนีได้เร็วจริง ๆ เลยนะ พวกเจ้าได้ของล้ำค่ามาแล้วไม่น้อยเลยละสิ ส่งของทุกอย่างมาให้ข้าเดี๋ยวนี้!” จีซานเหนียงขวางทางมู่เฉียนซีและพวก
มู่เฉียนซีกล่าว “ของของพวกข้า เหตุใดต้องเอาให้เจ้าด้วย นี่ตกลงว่าเจ้าหน้าด้านหรือหน้าอัปลักษณ์กันแน่”
ใบหน้าของจีซานเหนียงบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ “ตอนอยู่ในเมืองหนานหลิงข้าไม่ลงมือ แต่ตอนนี้ ข้าจะทำให้เจ้าไม่ต่างอะไรกับตายทั้งเป็นเลย”
จีซานเหนียงลงมือกับมู่เฉียนซีทันที อีกทั้งยังมุ่งเป้าไปที่ใบหน้าของนางอีกด้วย
ร่างในชุดม่วงเคลื่อนไหวหลบหลีกพลิ้วไหวดั่งสายลม เสียง ปัง! ดังขึ้นหนึ่งครา การโจมตีของจีซานเหนียงกระทบโดนกำแพง
มู่เฉียนซีกล่าวเย้ยหยันว่า “ให้ข้าตายทั้งเป็นอย่างนั้นเหรอ เจ้ามันช่างมั่นใจมากเสียเหลือเกินนะ”
“เช่นนั้นเจ้าก็รอดูได้เลย!”
จีซานเหนียงลงมืออย่างโหดร้ายอีกครั้ง
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
ในฐานะที่มีพลังขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับเจ็ดผู้หนึ่ง แต่จัดการกับผู้มีพลังขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับสองผู้หนึ่งไม่ได้เช่นนี้ สีหน้าของจีซานเหนียงก็ยิ่งแย่ลงไปทุกที
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “ถึงเวลาที่ข้าต้องเอาคืนแล้ว”
.
.
