เริ่มกวัดแกว่งกระบี่มังกรเพลิงแล้วเช่นกัน
“เพลิงสังหารซิวหลัว!”
ปัง!
ปัง!
พลังอันแสนแกร่งกล้าของทั้งสองระเบิดขึ้นในคราเดียวกัน เมื่อถูกโจมตีจากทั้งสองทิศทาง สัตว์ประหลาดบึงน้ำก็ถึงคราวดับสูญอย่างแท้จริง!
ปัง! ร่างของมันแยกออกเป็นสี่ส่วน และในขณะนั้นเองร่างสีม่วงซึ่งมีธาตุวารีห่อหุ้มตัวไว้ ก็เหาะเหินขึ้นมาจากกองดินโคลนที่แตกสลายกองนั้น
“ศิษย์น้อง!” เมื่อพบว่ามู่เฉียนซีไม่ได้รับบาดเจ็บตรงที่ใด สีหน้าที่เย็นชาดุจแดนน้ำแข็งของฉู่หลี ก็ค่อย ๆ อบอุ่นขึ้นทีละน้อย
มู่เฉียนซีกล่าว “ศิษย์พี่ ข้าไม่เป็นอะไร! ขออภัยที่ทำให้ท่านเป็นห่วง”
“ดีจริงที่เฉียนซีไม่เป็นอะไร!” หั่วห้าวหยู่เองก็ดีใจไม่แพ้กัน
“จะเป็นไปได้อย่างไร?” สีหน้าของสุ่ยโหรวดูบูดเบี้ยวไม่น่ามอง
คู่ต่อสู้ของพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง “ที่สุดแล้วเด็กนั่นเป็นใครกันแน่? ถูกสัตว์ประหลาดบึงน้ำกลืนเข้าไปแล้วยังรอดออกมาได้อีก”
“ศิษย์น้อง! พวกเรารีบไปกันเถอะ พวกเราไม่ใช่คู่ต่อสู้ของสองคนนั้น!” ผู้นำกลุ่มของคนเหล่านั้นกล่าวขึ้นอย่างไม่ลังเล
เมื่อพวกเขากำลังจะเดินจากไป ร่างสีม่วงก็ได้พุ่งปราดเข้ามาขวางเบื้องหน้าพวกเขาไว้
“คิดจะไปอย่างนั้นรึ พวกเจ้าคิด
