น่นอน
สุ่ยโหรวกล่าว “พวกเรา…พวกเราควรไปช่วยแม่นางมู่ดีหรือไม่ ดูเหมือนว่านางจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของสัตวประหลาดตัวนั้นนะ”
ฉู่หลีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เจ้ามีแต่จะไปเป็นภาระ!”
เขายังคงเชื่อมั่นในพลังและความสามารถของศิษย์น้องหญิงของเขาอยู่!
ทว่าในเวลาเพียงชั่วพริบตา สัตว์ประหลาดบึงน้ำก็ขยายร่างให้ใหญ่โตมหึมาขึ้น พลางอ้าปากกลืนมู่เฉียนซีที่ไม่อาจหลบหลีกได้ทันลงท้องไปอย่างรวดเร็ว
ทุก ๆ คนต่างตกใจจนดวงตาเบิกโพลง “ศิษย์น้องมู่!”
“แม่นางมู่!”
ถูกกลืนลงไปแล้ว ผู้นำกลุ่มของพวกเขาถูกสัตว์ประหลาดบึงน้ำกลืนลงท้องไปแล้ว
ในที่สุดสตรีผู้นี้ก็ย่ำเข้าประตูผีไปเสียที ช่างน่าชื่นใจเสียจริง!
สุ่ยโหรวรู้สึกครึ้มอกครึ้มใจเป็นอย่างยิ่ง
หั่วห้าวหยู่ตะคอกออกไปด้วยความโกรธแค้น “ชั่วช้า! ต้องโทษเจ้าคนเดียวที่เข้าไปยุ่งเรื่องไม่เป็นเรื่อง เจ้าทำให้เฉียนซีเป็นอันตราย”
และแน่นอนว่าคนของสำนักวารีเมฆา ย่อมต้องเข้าข้างสุ่ยโหรวอย่างไม่ต้องสงสัย พวกเขากล่าว “ศิษย์พี่สุ่ยโหรวมีใจเมตตาและหวังดี เจ้ามีสิทธิ์อันใดมาด่าว่านาง ที่มู่เฉียนซีถูกเจ้าสัตว์ประหลาดบึงน้ำจัดการ ก็เพราะเจ้ามีความสามารถไม่มากพอต่างหาก”
หั่วห้าวหยู่กล่าว “ไอ้พวก