ราณและหายาก
ในซากปรักหักพังหนานหลิงมีอันตรายซ่อนอยู่ไม่น้อย บางทีการเลือกซื้อของล้ำค่าบางอย่างก็อาจสามารถปกป้องชีวิตของตัวเองเอาไว้ได้ก็ได้ ดังนั้นคนจำนวนมากจึงต่างพากันไปจับจ่ายเลือกซื้อ
และคนที่สนุกที่สุดนั่นก็คือหั่วห้าวหยู่นั่นเอง เขากล่าว “เฉียนซี เราไปเดินดูกันเถอะ! บางทีเราอาจจะได้ของล้ำค่ามาบ้างก็ไม่แน่นะ”
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าว “ก็ได้! ข้าเองก็อยากไปหาดูสมุนไพรวิญญาณเหมือนกัน”
และแน่นอนว่าฉู่หลีไม่มีทางยอมให้ศิษย์น้องหญิงของตัวเองไปกับเจ้าหั่วห้าวหยู่นั่นเพียงลำพังแน่นอน ดังนั้นด้านหลังของมู่เฉียนซีและหั่วห้าวหยู่จึงมีคนเย็นชาราวกับหุบเขาน้ำแข็งผู้หนึ่งเดินตามมาไม่ห่าง
การค้าที่นี่คึกคักมาก!
“รีบ ๆ มาดูกันเร็วเข้า นี่เป็นอาวุธวิญญาณโบราณที่ได้มาจากซากปรักฟักพังหนานหลิงในครั้งก่อนเลยนะ”
“นี่คือแร่โบราณที่ได้มาจากซากปรักหักพังเมื่อร้อยปีก่อน แวะมาดูกันเร็วเข้า”
“……”
พ่อค้าแม่ขายส่วนใหญ่ใช้คำพูดอ้างว่าสินค้าของตนเป็นของล้ำค่าที่ได้มาจากซากปรักหักพังหนานหลิงทั้งสิ้น และไม่รู้ว่ามีความจริงกี่ส่วน
สมุนไพรวิญญาณต่าง ๆ มู่เฉียนซีดูออกว่าไหนของจริงไหนของปลอม
ต่อมามู่เฉียนซีก็เริ่มจับจ่ายอย่างบ้าคลั่ง
“สมุนไพรวิญญาณต้นนี้ กำนี้ด้วย ห่อนี้ด้วย ข้าเหมาหมดเลย”
เถ้าแก่ยังไม่ทันคิดเงิน ฉู่หลีก็กล่าวว่า “ศิษย์น้องหญิงของข้าเหมาหมด ข้าจ่ายเอง”
“ศิษย์พี่ใหญ่ คิดว่าข้ายากจนมากนักหรือไร”
