ะเมินเฉยต่อนางเช่นนี้
จีซานเหนียงกล่าวเย้ยหยันว่า “น้องสาวผู้นั้นรูปร่างหน้าตาก็ธรรมดา ท่านพี่ทุ่มให้นางเช่นนี้ไม่กลัวนางจะหลอกท่านหรือไร”
ชั่วพริบตาเดียวนั้นเอง กลิ่นอายอันเย็นยะเยือกก็แผ่ซ่านออกมา
ฟึ่บ!
จีซานเหนียงรู้สึกเจ็บปวดที่ใบหน้า ทันทีที่ยกมือลูบสัมผัสใบหน้าก็พบว่ามีรอยเลือดบนใบหน้าเสียแล้ว
ฉู่หลีมองนางด้วยสีหน้าเย็นชาก่อนจะกล่าวว่า “ศิษย์น้องหญิงของข้าหน้าตาดีที่สุดแล้ว อย่าให้ข้าได้ยินเจ้ากล่าววาจาเช่นนี้อีก มิเช่นนั้นข้าจะฆ่าเจ้า!”
มู่เฉียนซีมองไปที่ฉู่หลีด้วยรอยยิ้ม พลางกล่าวว่า “นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้ยินศิษย์พี่ชมข้าเช่นนี้”
ฉู่หลีรีบแหงนหน้ามองท้องฟ้า ยกมือขึ้นลูบหน้าผากตัวเอง และรู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวขึ้น
ศิษย์น้องดีใจที่เขาชม! ศิษย์น้องยิ้มกับเขา ศิษย์น้อง…
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าวว่า “ศิษย์พี่ก็รูปงาม รูปงามที่สุด นี่แค่ออกจากสำนักมาก็มีสตรีไม่เจียมตัวหมายปองเข้าแล้ว”
ถูกมู่เฉียนซีชื่นชมเช่นนี้ ใบหูของฉู่หลีก็ทั้งร้อนผ่าวแถมยังแดงระเรื่อ
จีซานเหนียงกล่าว “เจ้า นี่เจ้าว่าใครไม่เจียมตัว”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างคนไร้ความผิด “ท่านป้า ไม่ใช่ท่านหรอกเหรอ หากไม่ใช่ท่านแล้วท่านจะร้อนตัวไปด้วยเหตุใดเล่า”
“เจ้า…นี่เจ้าเรียกข้าป้าเหรอ เจ้ามันรนหาที่ตาย!”
เล็บของจีซานเหนียงยาวขึ้น นางอยากจะข่วนใบหน้ารูปไข่อันงดงามนั้นของหญิงผู้นี้ให้เสียโฉมไปซะ
หากนางเสียโฉม ศิษย์พี่ผู้นี้ยังจะแส
