คนเดียวอย่างนั้นเหรอ?” พวกเขากล่าวดูถูกเหยียดหยาม
ฝ่ายตรงข้ามก็มาอีกห้าคน พลังของพวกเขาแต่ละคนล้วนแต่เป็นขั้นปราชญ์แห่งภูตทั้งสิ้น
ส่วนในกลุ่มของพวกเขานั้นมีเพียงผู้อาวุโสเจ็ดคนเดียวเท่านั้นที่มีพลังขั้นปราชญ์แห่งภูต จัดการกับพวกเขามีกำลังเหลือเฟือ กัวเถาเอากล่องผลึกใสใบหนึ่งออกมา ในกล่องนั้นมีแมลงอยู่หลายตัว เขากล่าว “แมลงนี้ ข้าให้จอมภูตแมลงวิญญาณเตรียมมาให้ข้าเป็นพิเศษ! มู่เฉียนซี ฉู่หลี ขอเพียงพวกเจ้ากินแมลงนี้เข้าไป ทำประโยชน์ให้กับสำนักวารีเมฆา แล้วข้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้าไม่ให้พวกเจ้าตายเด็ดขาด”
ศิษย์อีกสามคนที่เหลือ ล้วนถูกพวกเขาดูถูกในฝีมือความสามารถ! เป้าหมายของพวกเขาก็คือมู่เฉียนซีกับฉู่หลี
มู่เฉียนซีกล่าวเย้ยหยันว่า “เจ้าตัวน่ารังเกียจขยะแขยงนี้ เหตุใดเจ้าไม่กินเองล่ะ”
“สาวน้อย ข้าว่าเจ้าไม่ชอบไม้อ่อนนะ ชอบไม้แข็งนี่เอง ลงมือ!”
กัวเถาลงมือทันที เขาพุ่งเข้าหาผู้อาวุโสเจ็ดเป็นคนแรก ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดก็คือเขา ส่วนคนอื่นล้วนแต่เป็นศิษย์ของเขา ฝีมือไม่ได้เก่งกาจมาก
มู่เฉียนซีกล่าว “อู๋ตี้ เสี่ยวหง!”
“ศิษย์พี่ทั้งสามถอยไปก่อน!”
ตูม！
อู๋ตี้กับเสี่ยวหงขวางศิษย์สองคนเอาไว้ แม้ว่าพลังจะอ่อนแอแล้ว แต่พวกมันก็เป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ กำลังภายในของพวกมันแข็งแกร่งมาก
“ห้ะ! มู่เฉียนซีมีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์สองตัว”
นางช่างเก่งกาจเกินไปแล้ว และสิ่งนี้ยิ่งทำให้พวกเขาอยากจะควบคุมมู่เฉียนซีมากขึ้น
